İlim Yayma Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı Necmeddin Bilal Erdoğan, Lübnan'a ziyarette bulundu. Beyrut’tan Trablusşam’a uzanan bu yolculukta ortaya çıkan görüntüler, sıradan bir diplomatik veya kültürel temasın çok ötesinde bir anlam taşıyor. Ellerinde Türk bayrakları ve güllerle sokaklara dökülen kalabalıklar, havai fişeklerle yapılan karşılamalar ve ziyaretin sonunda Türkiye’ye uğurlanırken hep bir ağızdan getirilen tekbirler... Gördüğümüz tablo, Orta Doğu’nun yüz yıllık kırılma tarihine dair derin bir sosyolojik gerçeği bizlere net bir şekilde gösteriyor. Bu coşkunun ve muhabbetin altında yatan temel sebep, bölge halklarının zihnindeki tarihsel hafıza ile bugünün yakıcı gerçekleri arasındaki keskin tezatlık.
YALNIZ BIRAKILANLARIN COĞRAFYASI
Osmanlı Devleti’nin bölgeden çekilmek zorunda kaldığı 20. yüzyılın başından bu yana Orta Doğu, adeta dinmeyen bir fırtınanın içine hapsedildi. Cetvelle çizilen yapay sınırlar, dış müdahaleler, iç savaşlar, işgaller, mezhep çatışmaları bu kadim coğrafyayı bir asır boyunca kana ve gözyaşına boğdu. Filistin’den Lübnan’a, Suriye’den Irak’a kadar uzanan geniş hat boyunca bölge halkları, kendilerini koruyacak, haklarını savunacak ve birleştirecek güçlü bir iradeden mahrum kaldı. Liderleri tarafından yalnız bırakılan, küresel güçlerin satranç tahtasında piyon hâline getirilen bu insanlar için güven ve huzur, yalnızca geçmişte kalmış birer hatıraya dönüştü. İşte tam da bu noktada, yüzyıllar boyunca farklı din ve mezhepleri adaletle bir arada yaşatan 'Pax Ottomana' (Osmanlı Barışı), bölge insanının bilinçaltında özlemle anılan bir altın çağ olarak canlılığını korudu.
DÜNYAYA MESAJ: BİZ BURADAYIZ
Bugün Türkiye ise yalnızca sınırlarını koruyan bir ulus devlet olarak değil, atalarının tarihsel mirasını ve sorumluluğunu omuzlayan bir 'baba' figürüne büründü. Kriz anlarında uzatılan el, çaresizlere adeta çare oldu.
Özellikle Bilal Erdoğan’ın Sultan II. Abdülhamid Han’ın torunu Selma Sibai’yi ziyaret etmesi, TİKA tarafından restore edilen Trablusşam Mevlevihanesi ve Hamidiye Saat Kulesi’nde incelemelerde bulunması, yalnızca vefa dolu birer protokol adımı değil. Bölge halkına ve dünyaya verilen "Biz buradayız, köklerimizin ve kardeşliğimizin yanındayız" mesajı. Kendi coğrafyasında yetim bırakılanlar, Türkiye’nin sergilediği dik duruşu ve sahiplenici tavrı gördükçe, yüz yıl önce kaybettikleri o şefkatli ve adil 'baba' ocağını yeniden bulduklarına inanıyor.
OSMANLI'YA ÖZLEM...
Tarih, bazen tek bir meydanda atılan sloganlarda, bazen bir çocuğun elindeki bayrakta, bazen de bir uğurlama anında yükselen tekbirlerde kendi hükmünü özetler. Lübnan’dan yükselen bu ses, Orta Doğu’nun Osmanlı’nın temsil ettiği adalet, merhamet ve güven iklimine duyduğu derin özlemin en berrak tercümesidir.


