Hani derler ya toprak çekmiş...
“Mustafa... Hani kabir ziyaretine gidecekti? Onun için ta Antalya’dan gelmemiş miydi?”
Mustafa’nın hatırasına bugün de devam ediyorum... Mustafa Antalya’dan geliyor, aile Kahramanmaraş’ta buluşuyorlar... O gece bağ evine gidiliyor... Hasret gideriliyor, isimler yâd ediliyor...
Yarın da aile birlikte kalkıp Göksun’a geçecek... Göksun kabristanında 6 Şubat depreminde kaybettikleri ağabeyi, yengesi ve iki yeğeninin kabrine gidecekler...
Sabah oluyor, kahvaltı sonrası şöyle bahçede dolaşırken komşular da görüyorlar ve Mustafa'nın kardeşine “gözün aydın abin gelmiş” filan diyorlar...
Ama Rabbimin emrine şükür... Hani deriz ya “emaneti taşıyoruz” diye... Mustafa bahçede gezinirken olduğu yere uzanıveriyor... Sesleniyorlar cevap yok... Hareket yok... Bir telaş bir merak koşturuyorlar:
-Mustafa!.. Mustafa!..
Çığlıklar siren seslerine karışıyor... Ambulans geliyor, yakında doktor varmış o geliyor ama nafile... Mustafa kalp krizinden hayata veda etmiş... Rabbine emaneti teslim etmiş... Gayrı ne yapsalar ne etseler doktor hastane vb. geri döndürülemiyor...
Gözlerden akan yaş yürek yangınlarına çare olmuyor... Ah çaresizlik... Hani bugün ağabeyinin ve yeğenlerinin mezarına gidecekti Mustafa?.. Hani kabir ziyaretine gideceklerdi... Onun için ta Antalya’dan gelmemiş miydi?
Meğer bu güzel insan Kahramanmaraş’a ölmeye gelmiş... Hani derler ya toprak çekmiş... Antalya’dan evliydi Mustafa. Eğer Antalya’da emrihak vaki olsaydı, alıp da Göksun’a getirilir miydi? Çok zor... Antalya’da defnedilirdi muhtemelen...
Bu vefat öncesi küçük kardeşi de bizi aramıştı; “Göksun'a kabir ziyaretine geleceğiz. Size de uğrarız” diye... Biz de müsait olduğumuzu beklediğimizi söylemiştik...
O günün akşamı duyduk ki, Mustafa vefat etmiş. Ertesi sabah Mustafa'nın çok sevdiği eşi ve çocukları Antalya'dan geldiler. Onları bize beklerken canımız ciğerimiz akrabamız Mustafa’nın cenazesine gittik... Mezar ziyareti için gelen Mustafa, ağabeyi, yengesi ve yeğenlerinin yanına defnedildi.
Ben bu acı hatırayı duaya vesile olması için anlattım... Rabbim bu vesileyle kaybettiğimiz yakınlarımıza, birer Fatiha bekleyen cümle okuyucularımızın yakınlarına; depremde kaybettiklerimize rahmet eylesin... Mustafa’mızın da mekânını cennet olsun...
Mehmet Köşker-Kahramanmaraş
