Onun yerine ben utandım
Meğer atalarımızın “ev alma komşu al” dedikleri atasözü ne kadar da doğruymuş...
Kadıncağız diyordu ki:
-Komşu hâlen banyonuzdan bizim banyoya su akmaya devam ediyor. Geçen hafta da gelmiştim. Yaptırmadınız mı?
Ev sahibinin verdiği cevaba bakar mısınız?
-Siz hangi dairede oturuyorsunuz. Bizim altımızda mı, yan alt dairede mi?
-Ben sizin altınızdaki dairede oturuyorum.
-Geçen de başka biri gelmişti de onun için soruyorum.
-Komşum o benim kızımdı. Şu anda hâlen akıyor banyonuz onun için geldim.
Bu söze karşı “özür dilerim” denilmez mi? Bir bahane olsun üretilmez mi? Hiç oralı olmadan ne dese beğenirsiniz?
“Yaz mevsimi havalar sıcak, banyo yapmadan olmuyor ne yapacaksın işte. Biz zaten ay sonunda köye gideceğiz. Evde kimse kalmayacak...” Yani “yazdan yaza bu olur buna razı olacaksınız” der gibi...
Kadıncağız, bu yüzsüz bu anlayışsız üst kattaki komşusunun pervasız yüzüne “Lütfen artık baktırın banyoya” diyerek çekti gitti.
Misafir de olsam duramayıp dedim ki:
“Ya siz nasıl bir komşusunuz? Hiç mi empatiniz yok! Sizi mahkemeye verse tazminat davası açsa hakkı var. Hepsinden öte kul hakkı bu ya... Sen 'yıkanacağız ne yapalım' diyorsun ama senin kirli suyun alt kata akıyor diye alttaki insanlar banyo yapamıyor. Bu nasıl bencillik? Hiç mi akıl edemiyorsun? Hiç mi idrak edemiyorsun?"
-E ne yapalım yani?
-Ne yapacaksın. Daha ilk söylediğinde hemen musluğu kapatıp banyoyu kullanmayacaktın. Sonra usta çağırıp hemen yaptıracaktın. Kusura bakmazsan eğer samimiyetime binaen söylüyorum, eğer biraz insanlık ve medeniyet varsa gidip komşudan da özür dileyecektin. Siz iki sefer gelmiş insanca ricada bulunan kadıncağıza “sen nerede oturuyorsun?” diye topu taca atma kurnazlığı yapıyorsun. Sonra da “biz zaten birkaç gün sonra köye gideceğiz” diyorsun. Yani akıntı sorununu yine tamir ettirmeden gideceksin. Senin komşuluğun bu öyle mi?
Dayanamadım ağzıma geleni söyledim ve sinirimden misafirliğimi bile bırakıp çıktım. Çok yakın akrabam olmasa zaten bunları söyleyemezdim. Ama onun adına ben utandım. Neredeyse alt kattaki komşuya gidip ben özür dileyecektim. Biz nasıl bu kadar sorumsuz nasıl bu kadar vurdumduymaz nasıl bu kadar bencil nasıl bu kadar medeniyetsiz hâle geldik aklım almıyor... Ah “ev alma komşu al” dedikleri atasözü ne kadar doğruymuş...
Rumuz: “Utandım”
