Sen misin aklından geçiren!..
“Komutanım Bağdat’tan geçerken aklıma geldiniz, size çay ve tütün alıp getirdim.”
Yıllar önceydi... Bir gün rahmetli Hüsnü ağabey ile yolda yürürken bir hurmacı gördük. Bağdat hurması satıyordu. Hurma alıp yol kenarında oturarak yedik. Üzerine Hüsnü ağabey bir tütün sardı ve mırıldandı: “Mevlâna Halidi Bağdadi hazretleri Bağdat tütünü ve çayını çok severmiş.”
Bunun üzerine bu söz öğretmenler odasında ağzıma pelesenk oldu:
“Olsa da biz de içsek” deyip geziniyorum. Bir hafta boyu birkaç sefer bu dileği tekrarladım. Aradan bir hafta ya geçti ya geçmedi bir cumartesi günü oturduğumuz dairenin kapısı çalındı. Kapıyı açtım. Baktım, karşımda yedi sene önce bizim bölükte tank şoförü olarak askerliğini yapıp terhis olmuş olan Seyyid Mehmet adında askerim.
“Vayy Mehmetçiğim nereden çıktın böyle? Beni nasıl buldun, gel bakalım içeri.”
Sarmaş dolaş olduk. Hâl hatır sorduk. Derken Mehmet bana bir paket uzattı:
“Komutanım, ben tır şoförlüğü yapıyorum. Geçen hafta Bağdat’tan geçiyordum. Aklıma siz geldiniz. 'Dur şuradan biraz Bağdat tütünü ve çayı alayım da komutanıma götüreyim' dedim. İşte bunlar Bağdat tütünü ve çayıdır” dedi.
Bir tuhaf oldum…
“Yahu Mehmetçiğim" dedim. "Senin reseptörler ne kadar güçlüymüş beni duymuşsun. Ben burada bir haftadır bu sözü dilime dolamıştım." Mehmet ne desin; sadece tebessüm ediyordu.
Bir asker terhisinden tam yedi yıl sonra hem de Bağdat’tan geçerken ve de ben çay tütün diye konuştuğum zaman dilimi içinde, beni nasıl hatırlar ve Bağdat tütünü ve çayını istediğimi nereden bildi?
Mehmet o gece bize misafir oldu ve ertesi gün Ankara’dan ayrıldı. Kendisi Şanlıurfalıdır. Bu Mehmet beni, emekli olduktan sonra da buldu. Ailesi ile gelip misafirim oldu. Hatta oğlu Mustafa bir süre İrfan Turizm şirketinde çalıştı.
Mehmet o zaman da geldi ve Nurullah Abi'nin ağabeyi Maşuk Abi ile bir araya geldik eski günleri yâd ettik. Kendisiyle her bayram ve mübarek gecelerde hâlen telefonla görüşürüz.
Hani bazen derler ya "hisse’l kalbel vuku..." Sanki bu hediye de bana böyle olmuş, kalbime doğmuş öyle gelmişti...
Mustafa Beşdere
