Tek terlik yüzünden!
“Kalktığım gibi heyecanla en son nerede çıkardığımı unuttuğum terliklerimi aradım.”
Sevdiğim bir arkadaşıma ziyarete gitmiştim. Başına gelenlerden hiç haberim olmamıştı maalesef. Hâlini görünce gerçekten hem çok şaşırdım hem çok üzüldüm. Nasıl desem ağlamamak için kendimi zor tuttum. Hani derler ya kocaman adam yattığı yerde el kadar kalmıştı sanki. Duygulu bir hâl-hatırdan sonra “ah abicim ah” diyerek başına gelenleri anlatmaya başladı:
O akşam tuttuğum takımın güçlü başka bir takım ile derbi denilen maçlarından biri vardı. Beni bilirsin elhamdülillah kötü bir alışkanlığım yok. Elimden geldiği kadar ailemle verimli şekilde vakit geçirmeyi çok severim. Bir de evde rast geldiğinde maç keyfim vardır.
İşte o akşamlardan biriydi. Çok heyecanlı bir maç izliyorduk. Tabii benim maçlara olan düşkünlüğümü bilen ailem belki de içlerinden “inşallah babamın tuttuğu takım galip gelir” diyorlardı.
Her seferinde pişmanlık yaşasam da maçlara kendimi kaptırır, bazen etrafımdaki her şeyi unutuverirdim. Neyse o akşam izlediğim heyecanlı maç iki takımın beraberliği ile neticelenmişti. Tabii bu benim için mağlubiyetten farksızdı. Gergin bir şekilde koltuktan kalktım. “Elimi yüzümü yıkayıp biraz kendime gelirim” diye düşündüm. Kalktığım gibi heyecanla en son nerede çıkardığımı unuttuğum terliklerimi aradım. Bir tekini buldum. Diğer tekini bulamıyordum. Zaten maç yüzünden gereksiz bir gerginlik yaşarken bir de terliğimin tekini o an bulamayınca sinirlerim yok yere tavan yaptı...
Hanım ve çocuklar beni sakinleştirdiler biraz ve “sabah tekrar arar buluruz” diyerek o geceyi kriz çıkmadan atlatmayı başardılar.
Sabah oldu ben yataktan kalktım. Her sabah olduğu gibi ayaklarımı yatağın yanından aşağıya doğru sarkıttım. Bir de ne göreyim terliğimin bir teki var diğer teki yok.
Birden akşamki gerginliğim alay edercesine “hadi kaldığımız yerden” diye karşıma dikilmişti. Yine evde esip gürlemeye başladım. Tüm arama ve gereksiz terör estirmeme rağmen bulunamayan bir tek terlikti hepi topu. O sinirle kahvaltısız, dua okumadan ve en mühimi helallik almadan hışımla çıktım evden. Ve aynı hışım ve gerginlikle bindim arabama. Ağzımdan hiçbir hayırlı kelam, dua, sure vb. çıkmadan çalıştırıp arabayı, sabahın tenha ve sessizliğini bozan lastik sesleriyle terk ettim mahalleyi. DEVAMI YARIN
