“Onu benden başkasının sevebileceğine inanmak yüreğimi zorluyor, karnıma kramplar giriyor.”
Onu anlatmaya bugün de devam ediyorum... Beni besleyen onunla ilgili bu duygularım, konu o olduğunda asla beni hayal kırıklığına uğratmıyor ve bundan bir şikâyetim olmadığı gibi uzun yıllar boyunca içimde aşkımın zenginliğiyle inşa ettiğim sarayımda, camdan onu izleyerek bir gün içeri davet ettiğimi hayal edebilecek olmak bile beni mutlu ediyor.
Acı bir gülümseyiş ve yanaklarımı yakan bir gözyaşı beni selamlıyor. Gölgesi, reddetmeden içeri giriyor ve sarayımı ona hediye ediveriyorum.
Ben sermest bir adamım belki. Onu benden başkasının sevebileceğine inanmak yüreğimi zorluyor. Başkalarının onun özel kalbine girmeye değeceğine ya da onu benden çok sevebileceğine, böyle biri olduğuna inanmak güç geliyor. Böyle bir şeyi düşünmek bile karnıma kramplar girmesine sebep olurken onu sahiplendiğim dünyamda kollarına daha sıkı sarılıp hissetmekten hoşlandığım sıcaklığını hissediyorum...
Kimse ona benden çok değer veremeyeceği gibi istediği hayatı ona yaşatamaz. Bu konuda her zamanki korkaklığımla iç dünyamdaki yanlışlıklarıma kaçmıyorum. Ona karşı kurduğum her cümlede iki kere düşünürken beni izleyen nurlu suratının sahip olduğu ciddiyeti, sadece bana odaklanışı tüm bedenimi aleve veriyor.
Onunla geçirdiğim bir dakikalık konuşma, yaşadığım dünyanın zamanında yıllarıma sebep oluyor. Çünkü ona yıllarımı vermek istiyorum. Sadece biraz daha uzun süre gülümsemesi için. Ben âşık bir adamım belki.
Öyleyse şimdilik sadece gölgesiyle yetinmek zorundayım. Beni yakan güneşin gazabından kaçınıp serinlediğim gölgesinde onu uzaktan sevmeye devam edeceğim.
Düşeceğinde tutmak için arkasında olacağım ki önünde dikilerek görüşünü bozmayayım. Her zaman bir adım arkasında olacağım ama beni görmesine ya da rahatsız olmasına izin vermeyeceğim. Her zaman mutlu olmasını sağlayacağım. Çünkü onun mutluluğu beni aydınlatıyor ve nefret ettiği şeylere karşı beslediğim kin kendimde görmek istediğim hâlimi baştan şekillendiriyor. Onun hayata dair zevkleri ya da fikirleriyle yaptığım gözlüğü takarak her şeyi ona dair ve onunla göreceğim.
Ancak bu şekilde yanmadan aşkımın kor ateşinde ısınacağım. Fazlası için cesaretim yok. Çünkü ben uzaktan seviyorum...
Elif Ece Yıldırım


