Yusuf’taki güzellik
“Hâlâ okuduğum en kıymetli baş ucu kitabımdır. Hatta vasiyetimdir, evlatlarıma ve tüm gençlere.”
Rahmetli Hacı Ahmet dedem derdi ki:
“Evladım, Yaradan güzelliğin yarısını tüm dünyaya dağıtmış, diğer yarısını da Hazreti Yusuf’a vermiş. Sebahat güzelliğini ona, melehat güzelliğini de sevgili Peygamberimize vermiş.”
Yaşadıkça gördüm ki hakikaten çevremde ne kadar Yusuf isminde insana rastladıysam, âdeta istisnasız hem cemal hem de huy olarak Hazreti Yusuf’tan izler taşıyorlardı. Bu da onları gerçekten farklı kılıyordu.
Bugün sizlere bu Yusuflardan sadece birinden bahsetmek istiyorum. Yusuf amca Burdurluydu. Onu, yirmili yaşlarımda, hayatımın en zor ve en çalkantılı dönemlerinde tanıdım. O yıllarda başörtüsü yasağı nedeniyle mağdur edilenlerden birisi de bendim. Böylesi zamanlarda insan kendini gerçekten garip hissediyor. Sığınacak bir mekân tutunacak bir dal arıyor... İşte o günlerde Yusuf amca ve muhterem hanımı Gülşen teyze mağazalarında çalışıyor, ben de Gülşen teyze ile birlikte konfeksiyon mağazasını yürütüyordum.
Yıl 1998’di. Hayatımın en zor günlerinde bana manevi bir aile oldular; âdeta sığınacak bir limandılar. İlk gazetemle orada tanıştım. İlk Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye kitabını Yusuf amca bana hediye etti. Hâlâ okuduğum en kıymetli baş ucu kitabımdır. Hatta vasiyetimdir; evlatlarıma ve tüm gençlere...
Daha o günlerde Yusuf amcadaki engin sabra, empati duygusuna, fedakârlığa, şefkate, çalışkanlığa; kısacası ondaki bütün güzel hasletlere hayran olmuştum.
Mezun olup Burdur’dan ayrıldım. Uzun süre görüşemedik. O yıllarda cep telefonu da yoktu. Mağaza da kapanınca iletişimimiz tamamen kopmuştu.
Yıllar sonra eşim iş dolayısıyla Burdur’a gidince, onların telefonlarını bulmasını rica ettim. Nihayet numaralarına ulaşıp aradım. İlk konuşmamızda ağlamaktan konuşamadık.
Daha sonra onlar Kuzuluk’a geldiler. Ben de İstanbul’da yaşadığım için ziyaretlerine gittik. Ailece buluştuk.
En son büyük kızımın şimdiki yaşlarındayken gördüğüm bu kıymetli insanlarla, yıllar sonra aynı yaşlara gelmiş kızım ve çocuklarımla yeniden bir araya gelmek çok garip ama bir o kadar da anlamlıydı. DEVAMI YARIN
