Kendine düşman olmak
İnsanın çevresini ailesi, iş arkadaşları, komşuları, diğer arkadaş ve akrabaları oluşturmaktadır. Bu kişilerle istesek de istemesek de sürekli iletişim hâlinde oluruz. İyi ya da kötü duygular besler buna göre değişik davranış biçimlerini seçeriz. Genellikle hep karşımızdaki kişiyi gözlemler iyi gitmeyen bazı durumlarda suçu kabahati ne derseniz hep orada ararız. Peki hiç kendimizi kontrol etmek aklımıza geliyor mu? Kendimizi gözden geçiriyor muyuz?
Bu olumsuz davranışlar hangi aşamalardan geçiyor, öncelikle muhatap olduğumuz söz veya davranış ile ilgili karşı atağa geçip az sürede düşünüyor, sonra hislerimiz ortaya çıkıyor. Fizyolojimiz bazı sinyaller veriyor. Nefes alışımız, beden dilimiz harekete geçiyor ve son darbeyi hemen vuruyoruz. Bunu ya acılı sözler ya da davranışlarımız ile karşı tarafa aktarıyoruz.
Gelelim asıl konumuza; iç huzurumuzu sağlamadan denetim altına almadan dış huzurumuz kesinlikle olmaz. İç huzuru bırakıp dış huzuru aramaya çalışmak birilerine şirin gözükmek, kendimizi beğendirme gayreti içinde olmak fayda vermez. Sonuç yıkım olur. Oluyor da. Her nedense bazen ve bazı eşlerin birbirlerine söylemedikleri, yapmadıkları kalmaz ama komşulara, akrabalara şirin gözükme gayreti içinde olurlar. Hatta dışarıda birilerini gördüğümüzde hemen sessizliğe bürünürler. Oysa eşimiz hayatımızı paylaştığımız, evimizin direği, evimizin düzenini sağlayan çok değerli eşimizi çocuklarımızı üzüyoruz da hiç tanımadığımız kişilere şirin gözükme gayreti içine giriyoruz.
Nefsimizin ve duygularımızın esiri olmamalıyız. Hele hele şu aşırı hırs ve bencillikten uzak durmalıyız. Empati yapmayı alışkanlık hâline getirmeliyiz. Bunu yaptığımız takdirde pusulayı şaşırmamız mümkün olmaz.
Nurettin Bozan - Eskişehir
ŞİİR
Dualarla...
Takvîm-i zemânda
Neşemize sükût nüzul eyledi
Tevellüt buyurdukları gündü
On Şubat,
Şimdi sinelerimize firkat çöktü
Hak ve hakikat yoluna
Vakfedilmiş bir ömür
Kelâmında nüfuz,
Nazarında sürur tecellî ederdi
Bir hitabı irşat idi
Kırmadan, incitmeden
Gönüller imar ederdi
Cümle âlemin Abisiydi…
Huzuruna varanların
Kalmazdı gam u kederi
Dillerde dua, gönüllerde iz bıraktı
Tevellüt günü sabitlendi
Cennet yaşında
O’nu sevenler,
Muhabbet ve hasretle
Dualarla yanında…
Songül Zehra Maden- Samsun
***
Enver Abi’me...
Yediden yetmişe herkesin dilinde olan,
Dünyanın öbür ucunda sevdikleri bulunan
Hayırlara vesile olup, iyilikleriyle anılan
Bir Enver Abi’m vardı.
Yüzünden tebessümünü hiç eksik etmeyen
İçi kan ağlasa da yine de gülen,
Peygamber efendimizin ahlakıyla bezenen
Bir Enver Abi’m vardı.
O kadar acıları sineye çekmiş
Kimse incinmesin diye asla dememiş
Rabbinin yarattığı diye, herkesi sevmiş
Bir Enver Abi’m vardı.
Asırlar geçse de bu acı taze kalacak
Sizin yeriniz asla doldurulamayacak
Sizi sevenlerin için için kalpleri yanacak
Sevenler inşallah sevdiğiyle birlikte olacak...
"İnşallah bizler de kavuşanlardan oluruz."
Müberra Önder- Kahramanmaraş
