Mutluluğu uzaklarda aramak
İnsanların günden güne uzaklaştıkları, yok ettikleri bir şey var. Aslında herkesin bu hayatta ihtiyacı olan bir şey. Eğer insanlara sorarsanız, yaptıkları her eylemi ona ulaşmak için, hatta bütün bir hayatı onun için yaşıyorlar: Mutluluk...
Misal, bir sahile gidin; sahilde yürüyüş yapabildiği için gülümseyen kaç insan var? Veya bir koğuşa gidin; bugün uyanabildiği için gülümseyen, bundan mutlu olan kaç kişi var?
Dört duvar arasında sürdürdüğümüz bu hayatta mutluluğu çok uzaklara yerleştiriyoruz. “Ev alırsam mutlu olacağım, şöyle güzel bir arabaya sahip olursam mutlu olacağım, falanca yerde, falanca manzaralı bir yerde tatil yaparsam mutlu olacağım” vb. gibi...
Hayat, mutluluğu uzaklara koymak için sizce de çok kısa değil mi?
Eskiler demişler ki: “Fani dünya değil mi evlat; nereye varırsan var, her yer halen bir o kadar daha uzak olacak.” Bu fani dünyada her zaman daha güzel şeyler bulabiliriz. Evi olmayan bir insan ev ister, evi olan bir insan bahçeli bir ev; bahçeli bir eve sahip olan ise deniz manzaralı bir ev ister ve mutluluğu orada sanır. Bunun bir sonu yoktur.
Tabii ki “istemeyin, elinizdekilerle yetinin” demiyorum. Daha güzeli için çalışın, çabalayın; ancak mutluluğu oraya koymayın. İnanın bana, mutluluk elinizde olmayan nesnelerde, mal mülkte, parada değil. Mutluluk; akşam aynı sofraya oturduğunuz insanlarda, sizi seven insanlarda, arkadaşlarınızda, ailenizde...
Eğer ki onlar olmasaydı, o hayalinizdeki ev sadece bir tuğla yığınından ibaret olurdu.
Ayrıca ne zaman öbür hayata gideceğimiz belli değil. Hâlen daha vaktiniz varken arkadaşlarınızı, ailenizi, yanınızda olan insanları sevin, onlara değer verin ve onlarla vakit geçirin. Hoş kalın, hoşça kalın ve en önemlisi sevgiyle, sevdiklerinizle kalın.
Ahmet Eymen Yıldız
ŞİİR
Kuşları dinliyorum
Aşk şarkısı söyleyen
Kuşları dinliyorum;
Eşlerini ünleyen
Kuşları dinliyorum.
Güvercin var bülbül var
İbibik var kumru var
Sümbül karga serçe var
Kuşları dinliyorum.
Tavşanlı Kargılı da
Sessizliğin koynunda
Burda her şey yolunda
Kuşları dinliyorum.
Bülbül sazı çalıyor
Kumru türkü söylüyor
Karga sanki gürlüyor
Kuşları dinliyorum.
Nöbetçi huzur burda.
Her türlü nağme burda.
Cıvıl cıvıl ses burda
Kuşları dinliyorum.
Nöbetçi Şair (Şahin Ertürk)
KELAM-I KİBAR KİBAR-I KELAMEST
(Büyüklerin sözü, sözlerin büyüğüdür)
Din büyüklerimiz buyurdular ki: "Ev alma komşu al demişler. Hekimoğlu Ali Paşa var. Bunun bir de komşusu varmış. Komşusu çok para sıkıntısı çekmeye başlamış ve evi satmaya karar vermiş. Ev on bin lira ama bu yüz bin lira istiyormuş. Neden bu kadar fazla istiyorsun diye sorunca da, siz benim komşuma bakın demiş. Benim komşum Ali Paşa'dır. O mahallenin bütün sıkıntılarına koşar, cömerttir. Ben evin değil komşumun fiyatını söylüyorum, demiş...
Bu laf dönüp dolaşıp Hekimoğlu Ali Paşa'ya ulaşıyor. Ali Paşa komşusunu çağırıyor. Ona ne kadar sıkıntın var diyor. İşte şu kadar diyor. Al şu parayı, evi bize bırak diyor Ali Paşa ve hemen devam ediyor: Ben seni hiç buradan gönderir miyim? Ev yine senin olsun, ben sensiz yapamam, ama sen de bensiz yapamazsın' diyor."
