Vatanı malından aziz bilen şehit
Tarih, sadece savaşların tarihini ve komutanların isimlerini kaydetmez; asıl tarih, bir milletin kader anında elindeki her şeyi elinin tersiyle itip öne atılan fedakâr ruhların omuzlarında yükselir. Antep savunmasının ve Millî Mücadele’nin isimsiz kahramanlarından biri olan Şehit Molla Mehmet, bu asil ruhun en müşahhas en somut örneklerinden biridir.
Molla Mehmet, hayata bir sıfır önde başlayanlardandı. Zengin bir aşiretin reisi olarak dünyaya gelmiş; usuz bucaksız tarlalara, büyük sürülere ve çevresinde hatırı sayılır bir servete sahipti. Ancak kader, ona konforlu bir hayat sunmak yerine, erken yaşta omuzlarına ağır bir yük bindirdi. Henüz 16 yaşındayken babasının Ermeniler tarafından şehit edilmesi, onun yüreğinde hiçbir zaman sönmeyecek bir vatan sevdası ateşledi. O günden sonra servetinin değil, milletinin hizmetkârı olmayı seçti.
Antep, Fransız işgalinin karanlığına gömüldüğünde Molla Mehmet için imtihan günü gelmişti. Bir yanda sahip olduğu devasa servet ve güvenli limanları, diğer yanda ise işgal altındaki bir memleket vardı. O, tereddüt bile etmedi. "Vatan işgal altındayken malın mülkün ne değeri olur?" diyerek sürüsünü, tarlalarını, atasından kalan ne varsa sattı. Kazandığı her kuruşu silaha, cephaneye ve lojistiğe yatırdı. Parasıyla satın aldığı silahları aşiretinin ve direnişçilerin ellerine tutuşturarak cephenin en ön saflarında yerini aldı.
Molla Mehmet sadece bir savaşçı değildi; o, cephe gerisinin de kalbiydi. Köy köy gezerek halkı örgütledi, pusular kurarak Fransızların ilerleyişini durdurdu, yaralıları taşıdı ve direnişin lojistik ağını ördü. Parasıyla ordu kuran, canıyla da o ordunun önünde yürüyen bir liderdi.
Ve nihayetinde, tıpkı babası gibi, vatan uğruna en ön cephede çarpışırken şehadet şerbetini içti. Bugün bizler bu topraklarda özgürce nefes alabiliyorsak, Molla Mehmet gibi servetini de canını da bu toprağın altına gömmekten çekinmeyen yiğitler sayesindedir.
Tarih unutmuyor. Molla Mehmet, malıyla ve canıyla cihat edenlerin, vatanı her şeyin üstünde tutanların sembolü olarak kalbimizde yaşıyor. Ruhun şad, mekânın cennet olsun Antep’in yiğit evladı.
Uğur Utkan
ŞİİR
Adres
Hayırlı niyetle başla işine,
Besmele, her işin başında gerek.
Yiğit olan haram katmaz aşına,
Afiyet, cömerdin aşında gerek.
Bin bilsen de danış sen bir bilene,
Sırrın açma her yüzün gülene,
Sırt çevirme gözyaşını silene,
Dostun nişanesi döşünde gerek.
Bir şey olmaz deme, tedbirini al,
Tevekkül ipiyle Yaradan'a sal,
Seyreyle aslına rücudur ahval,
İ'tidal müminin işinde gerek.
Kavli leyyin ile hitap et kula,
Zinhar el uzatma sahipsiz mala,
Arı bin dolanır yapar gram bal,
Yılanın zehiri dişinde gerek.
Dinle büyüklerden hak sözlerini,
Çevir haramlardan hep gözlerini,
Gıyabî ararsan aşk izlerini,
Beytullah'ın kara taşında gerek.
Mustafa Özkahraman
TARİHTEN BİR YAPRAK
AHİ EVRAN’IN TALEBELERİ: Ahi Evran’ın yetiştirdiği talebeler gittikleri yerlerde zaviyeler inşa ederek, bilhassa esnafı bir çatı altında toplayıp teşkilatlandırdılar ve dışarıdan gelen misafirleri ağırladılar. Moğol tehlikesine karşı halkı uyandırmaya çalışarak, istilacıların önünden kaçıp gelen kimsesizleri barındırmak için ellerinden gelen gayreti gösterdiler. Moğollarla mücadelede devlet güçlerinin yetersiz kaldığı yerlerde esnaftan milis kuvvetler teşkil edip “vatan sevgisi imandandır” hadis-i şerifinde bildirildiği gibi vatanlarını, din ve namuslarını müdafaa için çalıştılar. Kendisi bir ara hapse atıldığında dahi teşkilatlandırdığı Ahiler, şehri kahramanca müdafaa etti. Ancak sürüler hâlinde gelen Moğollar bu müdafaayı kırıp birçoklarını şehit, bir kısmını da esir edip şehre girdiler. Ahi Evran’ın tutukluluk süresi bitince Denizli’ye gitti. Bir müddet sonra Sadreddin-i Konevi hazretlerinin isteği üzerine Konya’ya gelip Müslümanlara İslamiyet’i anlatmakla meşgul oldu. Çevresine pek çok kimse toplandı.
