Mecidi'nin bu filmi çok tartışılır

İranlı yönetmen Mecidi’nin, Peygamber Efendimizin ilk defa fiziki olarak canlandırıldığı filmi, sinematografisiyle takdire şayan bir eser olsa da, Şia kalıplarının dışına çıkamamış bir yapım.

Murat Öztekin

Daha çekimleri bile tamamlanmadan tartışılmaya başlanan “Hazreti Muhammed: Allah’ın Elçisi”, belki de son yılların en çok beklenen filmiydi. Zira Peygamber Efendimizin hayatı, ilk defa bu kadar güçlü bir kadroyla beyaz perdeye taşınıyordu. İranlı meşhur yönetmen Mecid Mecidi’nin çektiği 30 milyon dolarlık geniş bir bütçeye sahip film, 5 yılda hazırlandı. Çekimleri için İran’ın Horasan şehrinde dev bir plato kuruldu, dünyaca meşhur isimlerle çalışıldı. Fakat film, büyük tartışmaları da beraberinde getirdi; çünkü İranlı bir yönetmen tarafından hazırlanıyor ve çocukluğuna odaklanılıyor olsa da Peygamber Efendimiz ilk defa fiziki olarak canlandırılıyordu.

İRAN DEĞİL HOLLYWOOD

Bu tartışmaların gölgesinde seyretme şansı bulduğum film, yönetmen Mecidi’nin alışılagelmiş sinematografisinden çok farklı, “Hollywoodvari” bir yapım. Hâliyle görsel yönüyle ön plana çıkıyor. Peygamber Efendimizin mucizeleri, Oscar ödüllü Scott Anderson ve Vittorio Storaro’nun hazırladığı efektlerle, büyüleyici bir şekilde görselleştirilmiş. Özellikle Kâbe’yi yıkmaya gelen Yemen Kralı Ebrehe’nin ordusunun, ‘yenilmiş ekinler’e dönüştüğü kısım muhteşem. Fakat sık sık tekrar eden ‘ışık oyunları’yla dolu sahneler, âdeta müzikale dönüşmüş; 3 saatlik uzun filmde, zaman zaman hikâyeden kopuşa sebep olmuş.

Sıradan kişilerin hayatlarından inanılmaz hikâyeler çıkarmayı ustalıkla başaran yönetmen Mecid Mecidi, bir peygamberin hayatını duygusal bir şekilde beyaz perdeye yansıtmakta da zorlanmamış. Peygamber Efendimiz, fiziki olarak gösterilmiş ama yüzü ustalıkla saklanmış. Her ne kadar filmde oyunculuklar çok parlak olmasa da Peygamberimizin harikulade vasıfları, ahlaki güzellikleriyle harmanlanabilmiş. Bu ise giderek artan İslamofobik eğilimlere güzel bir cevap olmuş.

MÜHİM İSİMLER YOK
Filmin ideolojik tarafına baktığımızda ise, dengeli bir eser meydana getirmeye çalışan Mecidi, ne yazık ki Şia kalıplarının tesirinden kurtulamamış. Filmde sadece Peygamber Efendimizin çocukluğu değil, doğumundan peygamberliğinin 7. senesine kadar (MS 611) devam eden bir safha anlatılıyor. Ancak Peygamberimizin en yakınlarından ve ilk Müslümanlardan Hazreti Ebû Bekir’e hikâyede yer verilmiyor. İslam tarihinde mühim bir şahsiyet olan Hazreti Ömer’in de filmde olamamasını anlamak zor. Sonrasında Hazreti Ali’nin babası Ebû Talip, Abdulmuttalib’i bile gölgede bırakacak kadar ön plana çıkarılıyor. Ayrıca İslam tarihinde var olmayan bir ‘kovalamaca hikâyesi’yle antisemitik mesajlar veriliyor. Filmin nihayetinde, dinler arası diyalog propagandistlerinin, yanlış bir okumayla, slogan hâline getirdiği, Âl-i İmrân Sûresi 64. ayetin yer alması ve “müşterek bir kelime” vurgusu da dikkatlerden kaçmıyor… İkincisi çekilecekmiş hissi uyandıran film, ideolojik yönüyle de daha çok konuşulacağa benziyor…

Yönetmen: Mecid Mecidi
Tür: Aksiyon, Dram
Ülke: İran