Küçük çocuğa büyük parti psikolojisini bozuyor

Her anne baba çocuğu için her şeyin en güzelini yapmak, elindekinin en fazlasını ona vermek, kendi yaşayamadığı her şeyi ona yaşatmak ister. Görmüşsünüzdür; daha çocuk doğmadan dolaplar dolusu giysi, raflar dolusu oyuncak, süslenen odalar ve daha niceleri...

CANAN ERASLAN

Her şeyi elinin altında bulan, prenses ve prensesler gibi yetişen çocuk ne kıymet biliyor, ne de istediğine ulaşmak için yapması gerekeni... Eskiden bir tane bez bebekle büyüyen kız çocukları vardı. Tahta ve telden, tenekeden araba, ağaç dallarından topaçla büyüyen erkek çocuklar... Şimdi kızların Sindy, Barbie bebekleri var. Bir tane değil, belki onlarca. Erkekler uzaktan kumandalı arabalar, bırakın evi bahçede uçan uçakları, helikopterleriyle büyüyor ve hiçbir şey için hayal kurmuyor, hiçbir şeyi elde etmek ona mutluluk vermiyor. Yeni bir giysi için bayramı beklemiyor. Marka bağımlılığı, ‘onda var, bende neden yok’ yarışı ve daha niceleri... Daha doğmadan bebek partileri, ‘hoş geldin bebek’ kutlamaları...
Doğum günleri ise tam bir şatafat ve israf... Prens, prenses gibi giydirilen, çağırılan palyaçolar ve daha neler neler... Hiçbir şeyi beklemeyen, özlemeyen, istemeyen çocuklar, bu partilerle bile sadece birkaç saat sevinçli oluyor ama mutlu olmuyor. Mutlu olmak bir yana, yapılan bu hesapsız eğlenceler çocuğun bütün dünyayı lüks içinde yaşanan, yaşanması gereken bir yermiş gibi algılamasına, her gün daha fazla şey beklemesine, hiçbir şekilde mutlu olmamasına sebep oluyor ve dolayısıyla psikolojisi bozuluyor. Kendisi gibi olmayanları dışlıyor, yokluğu olmayacak bir şey gibi görüyor ve gerçek dünyayla karşılaşma yaşı geldiğinde de bunalıma giriyor.
Onun için bırakın, çocuk ihtiyacı olan şeyleri kendisi görsün. Bunlar için mücadele etmeyi, bir şeylerden fedakarlık yapmayı öğrensin. Bir oyuncak için hayal kursun mesela. Kursun ki değerini bilsin. Yeni ayakkabısını alındığı gün parçalamak yerine, onu giyeceği günün öncesinde özenle tutsun odasında. Oyuncağı cep telefonu, tablet değil, bebeği, arabası olsun. Arkadaşları olsun, sokağa çıksın ve gerçek dünyayı görsün.

Eksiği olmayan mutsuz oluyor
Hiçbir şeyin özlemini çekmeyen, eksiği olmayan çocuklar, mutlu olmayı unutuyor. Şatafatlı partiler, pahalı elbiseler, onları sadece birkaç saat neşelendirebiliyor. Sonra tıpkı büyükler gibi karamsarlık hâli başlıyor.