Bilim insanları uyardı! Kara delikler 2035’e kadar patlayabilir, %90 ihtimalle kapıda

Massachusetts’teki bilim insanları, önümüzdeki on yıl içinde kara delik patlaması yaşanma ihtimalinin “korkutucu derecede yüksek” olduğunu açıkladı. Yeni araştırmaya göre 2035 yılına kadar en az bir kara deliğin patlama ihtimali yüzde 90.

Massachusetts’teki bilim insanları, önümüzdeki 10 yıl içinde bir kara deliğin patlama olasılığının “korkutucu derecede yüksek” olduğunu açıkladı.

Yeni araştırmaya göre, 2035 yılına kadar en az bir kara deliğin patlama ihtimali yüzde 90 olarak hesaplandı.

Araştırmanın baş yazarı ve UMass Amherst’te fizik profesörü Michael Baker, “Bu olayın kesinlikle bu on yıl içinde gerçekleşeceğini iddia etmiyoruz. Ancak gerçekleşme olasılığı yüzde 90 olabilir” dedi.

---

PATLAMA DÜNYA İÇİN TEHLİKE OLUŞTURMAYACAK

Bilim insanları, böyle bir patlamanın Dünya için doğrudan bir tehlike oluşturmayacağını kaydetti. Ancak patlama anı, uzaydaki teleskoplar ve Dünya’daki güçlü gözlem araçları tarafından kaydedilebilecek.

Baker, “Bu patlamaları gözlemlemek için gerekli teknolojiye zaten sahibiz. Hazırlıklı olmalıyız” diyerek bilim dünyasının heyecanını dile getirdi.

---

KARA DELİKLER: EVRENİN 'YIKICI CANAVARLARI' MI?

Kara delikler, çevrelerindeki toz, gaz, gezegenleri ve hatta diğer kara delikleri bile içine çeken yoğun yerçekimi kaynakları olarak biliniyor. Işığın bile kaçamadığı bu kozmik yapılar, genellikle “yıkıcı canavarlar” olarak tanımlanmakta.

HAWKİNG'İN TEORİSİ NEYDİ?

1970’lerde İngiliz fizikçi Stephen Hawking’in ortaya attığı teoriye göre, Büyük Patlama’dan hemen sonra oluşan “ilkel kara delikler” (PBH) var olabilir. Bu kara delikler, normal kara deliklere göre çok daha küçük ve hafif olmalarına rağmen, evrenin en gizemli nesneleri arasında yer alıyor.

Hawking ayrıca kara deliklerin “Hawking radyasyonu” adı verilen süreçle zamanla radyasyon yaydığını, bu nedenle kütle kaybederek sonunda patlayabileceğini açıklamıştı.

PATLAMA HER 10 YILDA BİR GERÇEKLEŞEBİLİR

Uzun yıllar boyunca PBH patlamalarının en fazla 100.000 yılda bir kez yaşandığı düşünülüyordu. Araştırma ekibinden Iguaz Juan, “Fizikçiler olarak görevimiz, kabul görmüş varsayımları sorgulamak ve daha kesin hipotezler ortaya koymaktır” diyerek çalışmanın önemine değindi.