Şuşa’dan yükselen ses: Türk dünyasının asırlık dirilişi ve ortak kaderi

Tarih, bazı milletlere sadece bir mazi armağan etmez; onların omuzlarına cihanşümul bir gelecek inşa etme sorumluluğu yükler. Bizim için bu sorumluluk; Anadolu’nun bereketli topraklarından Kafkasya’nın sarp dağlarına, Hazar’ın engin sularından Türkistan’ın kadim şehirlerine kadar uzanan o büyük coğrafyada, aynı dille konuşan, aynı türküyle ağlayan ve aynı zafere sevinen yürekleri tek bir kader çizgisinde buluşturmaktır.

İşte o çizgi, 8 Kasım’da Karabağ’ın kalbinde, Şuşa Kalesi’nin surlarında bir kez daha altın harflerle çizildi.

Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın, Azerbaycan Cumhurbaşkanı Sayın İlham Aliyev’in davetiyle Karabağ Zaferi’nin yıl dönümünde Şuşa’da omuz omuza duruşu; sıradan bir protokol ziyaretiyle geçiştirilemez. Şuşa Kalesi’nin surlarında rüzgâra karşı başı dik tutan o iki lider; otuz yıllık hasretin, toprağa düşen aziz şehitlerin ve "Tek Millet, İki Devlet" inancının âdeta yaşayan şahididir. O kare, yalnızca iki ülkenin değil, bütün bir Türk dünyasının asırlık rüyasını geleceğe mühürleyen sarsılmaz bir iradenin adıdır.

Karabağ’ın nazlı çiçeği, Türk dünyasının onuru: Şuşa

Şuşa, Azerbaycan için haritada bir nokta, herhangi bir şehir değildir. Şuşa; Karabağ’ın atan damarı, Azerbaycan kültürünün beşiği, sanatın, musikinin, natıkanın ve millî onurun kalbidir. Otuz yıla yakın süren o karanlık işgal yıllarında Şuşa’nın boynu bükük, Harıbülbül’ü mahzundu.

8 Kasım 2020’de elde edilen Karabağ Zaferi, yalnızca bir askerî strateji başarısı değil; bir halkın vatanına, toprağına, izzetine ve bağımsızlığına sevdalanmasının tarihî haykırışıdır. Şuşa Kalesi’ne çekilen o ay yıldızlı bayrak, sadece Azerbaycan’ın değil, Edirne’den Kaşgar’a kadar tüm Türk ellerinin göğsünü kabartmış, gözlerini yaşartmıştır.

O gün Şuşa özgürleştiğinde, Anadolu’da evlerin pencerelerine Azerbaycan bayrakları asıldı; çünkü biz biliyorduk ki, Azerbaycan’ın sevinci bizim sevincimiz, kederi bizim kederimizdir. Türkiye’nin ilk günden itibaren sergilediği o dimdik duruş, kardeşliğin kâğıt üstünde değil, kanda ve canda yazıldığının en açık ispatı olmuştur.

Çanakkale’den Bakü’ye: Tarihin silinmez hafızası

Bu sarsılmaz bağ, dün kurulmadığı gibi bugün de yıkılamaz. Çanakkale’de yan yana yatan Anadolu ve Azerbaycan evlatlarının mukaddes hatırası; Bakü’yü işgalden kurtarmak için yollara düşen, o topraklarda can verip Bakü’nün kalbine adını kazıyan Anadolu Türkü kahramanların, Nuri Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu ile birlikte attığı adımlarda yaşıyor. Bakü’nün tepelerinden o şehitliğe baktığınızda, bu toprağın ne büyük bedellerle vatan kılındığını yüreğinizin en derininde hissedersiniz.

Tarih bize gösteriyor ki Anadolu’nun kaderi Bakü’den, Bakü’nün istikbali de Anadolu’dan ayrı düşünülemez...

15 Haziran 2021’de imzalanan Şuşa Beyannamesi, işte bu tarihî mirası ve köklü kardeşliği resmî bir müttefiklik, sarsılmaz bir güvenlik kalkanı düzeyine taşımıştır. İki liderin Hocalı Anıtı’nı ziyaret ederken yüzlerine yansıyan o derin hüzün ve Hankendi’deki Zafer Anıtı’na birlikte çelenk koyarken hissettikleri o gurur, şehitlerimizin aziz ruhlarına verilen bir sadakat sözüdür...

Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın Şuşa’da, büyük Azerbaycan şairi Bahtiyar Vahabzade’nin o unutulmaz dizelerini seslendirmesi, insanın yüreğine dokunan ayrı bir anlam taşıyordu.

“Bir ananın iki oğlu,

Bir amalın iki kolu.

O da ulu, bu da ulu,

Azerbaycan-Türkiye…

Birdir bizim her hâlimiz,

Sevincimiz, melalimiz…”

Bir düşünün… Aynı annenin iki evladı gibi, sevinci de kederi de birbirinden ayrı düşmeyen iki halk… Birinin yüreğinde kopan fırtınanın diğerinin gönlünde yankı bulduğu, birinin zaferinin diğerinin gözlerini gururla doldurduğu bir kardeşlik…

İşte Türkiye ile Azerbaycan arasındaki bağın özü budur. Bu yakınlığı ne sınırlar anlatabilir ne de diplomatik belgeler bütünüyle tarif edebilir. Çünkü bu kardeşlik, kâğıtlara yazılan anlaşmalardan çok önce gönüllere yazılmıştır.

Yeni dünyada Türk Yüzyılı: Bakü’den Semerkant’a ortak istikamet

Bugün omuzlarımızdaki yük, sadece Türkiye ile Azerbaycan arasındaki bu eşsiz bağı korumaktan çok öte; bu ateşi bütün Türk dünyasına yaymak, adalet arayan dünyada Türk’ün adını ve iradesini en gür sesle duyurmaktır.

Dünyanın dengeleri yerinden oynuyor. Ticaret yolları değişiyor, enerji koridorları kuruluyor, savunma teknolojileri geleceği biçimlendiriyor. Hazar’ın serin sularından Anadolu’nun tepelerine, Orta Asya’nın sonsuz bozkırlarından Doğu Akdeniz’e kadar uzanan coğrafyamız, bu yeni çağın en büyük anahtarıdır.

Bakü-Tiflis-Ceyhan’la, Bakü-Tiflis-Kars’la demir ağlarla örülen bu birliktelik, Türk Devletleri Teşkilatı’nın çatısı altında artık kaderini ortaklaştıran dev bir iradeye dönüşüyor.

Unutmayalım ki bizim zenginliğimiz sadece yer altındaki petrolden, gazdan ibaret değil. Bizim asıl servetimiz; aynı dilde âmin dememiz, aynı destanlarla uyuyup uyanmamız, aynı musikinin tınısında göğsümüzün kabarmasıdır. Anadolu’dan Şuşa’ya, Semerkant’tan Türkistan’a ve Kıbrıs’ın o yavru vatan topraklarına uzanan bu devasa coğrafya, ayrı düşmüş topraklar değil, kökleri tek bir ulu çınara bakan kardeş dallardır.

Gençlerimize bırakacağımız en büyük miras: Kardeşlik bilinci

Gelecek nesillere bırakacağımız en kıymetli miras, kardeşlik şuurunu gençlerimizin gönüllerine yerleştirmek. Birbirinin dilini ve kültürünü tanıyan, bilimde, teknolojide ve savunma sanayiinde birlikte yol alan, millî kimliğini gururla taşıyan bir Türk gençliği yetiştirmek hepimizin sorumluluğu.

Şuşa’dan yükselen ses, geçmişin hatıralarını geleceğin umuduyla buluşturan büyük bir medeniyetin sesidir. Bakü’den Semerkant’a, Anadolu’dan Türkistan’a uzanan bu gönül coğrafyası, ortak iradeyle kendi geleceğini şekillendirecek güce sahiptir.

Şuşa’da dalgalanan al bayraklar bize aynı gerçeği hatırlatıyor. Tarihimiz bir, sinemiz bir, istikametimiz bir... Bu kardeşlik hukukunu korumak ve güçlendirmek, gelecek nesillere bırakacağımız en büyük mirastır.

Nur Tuğba Aktay'ın önceki yazıları...