İçmeyin şu zıkkımı

Avukat Nihat ile meslektaşı ve sevgilisi Nihal, havalimanında polis kontrolünden geçip, bekleme salonunda yan yana oturdular.
Bayramın birinci günüydü ve tatil için Antalya’ya uçacaklardı.

H H H

Nihal, kadınların sahiplik duygusunu göstermek için başvurdukları evrensel hareketi yaptı; Nihat’ın yakasından o görünmez ipliği aldı.

- Tam olarak kaç dakika sürüyor uçuş hayatım?
Kola kutusunun içindeki pipetle oynayan Nihat tebessümle sevgilisine döndü:
- Sadece dakika değil, bir saat on beş dakika…
- Oo, benim aklımda kırk beş dakika kalmış nedense…

H H H

İki polis, iki sevgiliye yaklaştı. Birisi Nihat’a eliyle işaret etti:
- Ayağa kalkabilir misiniz?
İki genç şaşkınlıkla birbirine baktı. Nihat ayağa kalktı.
- Lütfen ellerinizi kaldırın.

Sevgililer şok içindeydi. Kız da ayağa kalktı.

Polis, elleri havada olan Nihat’ın omuzlarından topuklarına kadar kontrol etti. Sonra ayağa kalkıp, bir kere daha avukatın bel bölgesini yokladı.

Sonra gömlek ve içindeki tişörtünü yukarı doğru kaldırarak, vücuduna yapışmış bir paketi ortaya çıkardı. Kaba saba şekilde bantlanmış beyaz küçük paketi gören Nihal, sağ elini ağzına götürerek ağlamaya başladı.

Korku ve refleksle arkadaşından uzaklaşıp salonun penceresine doğru gitti. Hem ağlıyor hem arada dönüp polislere ve sürekli onlara çaresizce bir şeyler anlatmaya çalışan Nihat’a bakıyordu.
Polis, gencin vücudundan kopardığı paketi arkadaşına verdi. Kendisi Nihat’ın kaçmaması için tetikte beklerken, diğer polis paketi açmaya uğraşıyordu.

Polis kâğıdı yırtıp açtıkça bir yenisi çıkıyordu.
Bu arada Nihal de tekrar “olay yerine” gelmişti.
Paketle uğraşmaktan sıkılan polis öfkeyle paketi Nihat’a uzattı:

- Aç şunu be! Nasıl gizlediysen…

H H H

Nihat asık bir suratla paketi açtı. İçinden çıkan şeyi Nihal’e uzatırken:

- Benimle evlenir misin, dedi.

Elinde gösterişli bir yüzük vardı.

Polisler ve civardaki yolcular gülerek alkışlıyordu mutlu sonu.

Sadık Söztutan'ın önceki yazıları...