Sahte evlilik
"Kendi halinde" bir güreşçiydi. İri, esmer, taşralı, saf, kuvvetli... Yener, yenilir, madalya alır, iş buldukça çalışır, mutlu, mutsuz yaşar giderdi.
Kaderi, Alamanyalı bir tanıdığına rastlamasıyla keskin bir viraj aldı. - Gel seni Almanya''ya götürelim. Oradaki kulüpler çok popüler, çok paralı... Hem daha çok seyirci önünde güreşir, hem b.. gibi para kazanırsın. Ne diye burada sürünüyorsun? - Nasıl olacak abi? - Vize almaya kalksan vermezler. Turist olarak gidersen çalışamazsın. Ama bir yolunu bulacağız. - Valla ömür boyu duacı oluruz abi. Sırıttı Alamancı dost: - Orada bir kulübe transfer olunca, menecerlik hakkımı isterim. - Lafı mı olur abi... Para hırsı insanın gözünü karartmasın; yapılmayacak şey yoktur. İkinci görüşmelerinde Alamancı dost, güreşçimize formülü açıkladı: - Hanımını kağıt üstünde boşayacaksın. Sonra onu Almanya''da çalışma izni olan birisiyle evlendireceğiz.
- Ne diyon abi sen! - Canım, numaradan yapacağız, anlasana... Muamele yapılacak olan kişiye biraz para vereceksin. Sonra bu evlilikle hanımın orada oturma ve çalışma izni kazanacak. - Eeee? - Sonra da bu formalite evlilik bitecek, yani eşin o kağıt üstündeki kocasından boşanacak. Yeniden evleneceksiniz. - Sonra da beni istetecek? - Eveet! Bravo, aynen öyle! - Karışık ve uzun bir iş gibi görünüyor ama... - Toplamı iki yıl. Sen bana bırak. Bütün sülale, "Başka yolu yok, istikbâl, n''apalım" diyerek razı oldu bu işe... Güreşçinin hanımı iki celsede eşinden ayrıldı, sonra Almanya''dan bir Türk''le "evlendi", oraya gitti. Bu arada avukata, sahte damada kucak dolusu para verildi. Sonra da... Sahte damatla eski eş, boşanmaya razı olmadılar. Para ve istikbâl peşinde koşan güreşçi ise parasını, zamanını, eşini ve hayallerini kaybetti! O şimdi "kendi etmiş kendi bulmuş" bir dul ve eski bir güreşçi olarak, İstanbul''da fabrika işçiliği yapıyor.
