Kabir taşında kendi adımı görünce
Kabir ziyaretleri insana ölümü hatırlatır, ölüden ibret alıp ahireti düşündürür. Hatalarını akla getirir, pişman olur. Böylece kişi, kendisinin de bir gün bu hâle düşeceğini hatırlayıp kimseye kötülük etmeyi düşünmez. Bundan sonra hâl ve hareketlerine daha dikkat edip daha iyi bir Müslüman olmaya çalışır.
Bizim köyümüzdeki caminin kabristanında bir kabir vardır. Fırsat buldukça ziyaret etmeye gayret ediyoruz. O kabrin ayrı bir yeri vardır benim için. Kabrin başına geldiğimde kendi adımı ve soyadımı görürüm çünkü. Orada yatan kişi dedem, babamın babası. Bana da onun adını vermişler. İyi ki de vermişler diyorum. Çünkü kişinin mezarda kendi adını görmesi daha bir ibretlik oluyor, tefekkürü daha derin oluyor.
Kimi zaman dünya meşgalesinden dolayı, bazı sıkıntı ve dert zannettiğim şeylerle dolu bir kafayla gittiğim olmuştur o kabre. Ama bütün bu dertler, sıkıntılar o mezar taşını görünceye kadar sürer. Sonra içimden "Herkes gibi senin de akıbetin karşında duruyor. Dünya için ne bu dert, bu tasa. Senin dert dediğini nimetten sayanlar var" dedirtir bana.
Hatalarımız da pişmanlıklarımız da vardır elbette. Fakat bir de şu açıdan bakalım; evet kabristandayız ama çok şükür ki kabirde değiliz. Hayat devam etmekte, hâlâ ümit var yani. Derler ya "çıkmadık candan ümit kesilmez." Yani bir şeyleri düzeltebilmek için, iyi insan olmak için, hatalarımıza tövbe edebilmek için hâlâ bir imkân var.
Önemli olan yaptığımız hatadan sonraki durumumuzdur. Hatayı kabul edip pişman olacak mıyız, yoksa o hatayı birilerine mi mâl edeceğiz?
"Ben hayatımda yaptığım hiçbir şeyden pişman değilim!" gibi iddialı cümleler sarf etmek yerine, kendimizi hesaba çekebilmeliyiz. Çünkü insanız, aciziz, çok çabuk hataya düşebiliriz. "Ölmeden önce ölünüz" buyurmuş Peygamber Efendimiz "aleyhissalatü vesselâm."
Allahü teâlâ ahir ve akıbetimizi hayreylesin...
Ahmet Çelik-Samsun
ŞİİR
Terslik
Ne zaman aklıma gelsen,
Güller açar, anneler sevinirdi,
Kaybolurdu bir anda sesin,
Geceler unutulur, uyku tutardı.
Ta ki yüreğim susana kadar,
Üşürdü içim, sen bilemezsin,
Aklımda duman, elimde kalem,
Yazdıkça seni karanlığa,
Bir gecede zaman uyurdu,
Ta ki sen yüreğime değene kadar...
Lambadan süzülürdü geceler,
Seni ısıtmak için yanardı.
Talha Yaşar
ESKİMEZ KELİMELER
MUARIZ: Birine veya bir fikre karşı olan, karşı çıkan, muhalefet eden kimse, muhalif:
MUHATAP: 1. Kendisine söz söylenen, kendisiyle konuşulan, hitap edilen kimse 2. İkinci şahıs.
TABİAT: 1. İnsan dışındaki canlı ve cansız varlıkların hepsi, doğa 2. Dış dünyanın dağlar, denizler, kırlar vb. daha çok güzelliğiyle insana hitap eden tarafı. 3. (İnsanın sâhip olduğu güce karşılık) Dış dünyada hüküm sürmekte olan düzenden doğan güç. 4. Bir varlığın tabiî özelliklerinin bütünü. 5. Bir kimsenin davranışlarına yön veren yaratılışı, huy, meşrep, mizaç 6. teşmil. Güzeli seçebilme, ayırabilme melekesi, zevk 7. Bir kimsenin büyük abdestini yapma kolaylığı veya güçlüğü.
HASLET: Yaratılıştan gelen özellik, huy, tabiat.
HASRET: Ayrı kalınan veya elden kaçırılan bir şeye karşı duyulan istek, tekrar görme ve kavuşma arzusu, özleyiş, özlem, iştiyak.
KÜSURAT: 1. Kesirler. 2. Artan, geriye kalan parçalar. [lugatim.com]
