Aya benzer yüreğim

Serseri bir futbolcuydu. Nerde akşam orda sabah türünden...

Sigara, içki, gece hayatı... Bir futbolcu için "zehir koleksiyonunda" ne varsa hepsini tadıyordu. Gazeteye geldiğinde elinde sigara ile resim çekilmesine itiraz etmemiş, beni şaşırtmıştı.

Onun büyük kulüplerde bulduğu şansı, başka herhangi bir futbolcu bulsaydı unutulmaz yıldızlar arasına girerdi. Oysa onun ismi, daha şimdiden kayboldu gitti.  Gazeteye son gelişinde yine eski günlerini anlatıp duruyordu. O ağız dolusu laf salatası arasında öyle insani bir olay anlattı ki... - Şimdi manyaklığa bak abi. İstanbul''da oynadığım günler, bir gece arkadaşlarla barda takılıyoruz. Masada bir iki de kız var, hiçbirini tanımıyorum. O günlerde bitirdiğim kitaptan bir pasaj anlattım orta yere... Hani bu Yüreğinin Götürdüğü Yere Git diye çok satan bi kitap vardı ya, ondan... Şöyle bir şeydi; kadın anlatıyor: "Kaplıcalardaki son buluşmamızda Ernesto bana demişti ki, ''Her akşam saat tam on ikide, nerede ve nasıl olursam olayım, dışarı çıkacağım ve gökyüzünde kutup yıldızını arayacağım. Sen de böyle yaparsan, biz birbirimizden çok uzak olsak bile, artık birbirimiz hakkında hiç haber alamıyor olsak bile, düşüncelerimiz yukarıda buluşacaklar ve birlikte olacaklar.'' Üç dört ay sonra pat bi telefon: - Ben Gizem, dedi kız. Bu, her gece saat tam on ikide dışarı çıkıp gökyüzünde kutup yıldızını aramam zor oluyor. Daha erken bir saate alamaz mıyız? Kocamın yanında dışarı çıkmam sorun oluyor da... Manyağa bak abi yaa, yanlış anlamış!