Nasılsın bombacı?

Yedek kulübesine "düşen" Türk oyuncuların "İsminin sonunda ''viç'' olsaydı şimdi oynuyordum" dediği günler..

O, Türkiye''ye sıradan yabancıların gelip gittiği bu dönemde, çok geçmeden öne çıkmasını bilmişti. Çünkü çok sert, çok isabetli, çok mükemmel şutlar atıyordu. Bugünkü gibi, ligin gollerini en erken ben yayınlayacağım gibi bir televizyon yarışı olmadığı için, TRT''nin "keyifini" bekleyen insanlar, bu "bombacı" oyuncunun gol attığını gündüz radyodan öğrenir, ama görmeden onun nasıl bir gole imza attığını bilirdi. "Gene yirmibeş metreden çivilemiştir" diye görmüş gibi anlatırlardı.  Yıllar sonra bir yurtdışı seyahatte onu gördüm. "Bombacı"nın ülkesindeyik ve onu bulmak zor olmadı. Söz dönüp dolaşıp eski golcüye gelince, gönüllü rehberliğimizi üstlenen bir Türk lokantacı, arabasıyla bizi onun "takıldığı" sosyal tesis gibi bir yere götürdü. Götürmez olsaydı...  Türkiye Ligi''ni benden iyi biliyordu. Yükselen kaliteden, yıldızı yeni parlayan kendisi gibi bir Türk bombacıdan bahsettik. - Burada maçlara gidebiliyor musun, diye sordum. - Bu halimle nasıl gideyim, dedi. Haklıydı; "bu halimle" dediği, kaderin çarpıcı bir cilvesiydi. O bombacı ayaklar, MS diye bilinen amansız hastalığa yenik düşmüş, felç olmuştu. Tekerlekli sandalyede oturuyordu bombacı...