“Bu numara artık kullanılmıyor”
“Emekli insana en huzur veren şey, eski dostlarını görmek iki çift sohbet edebilmektir...”
Geçenlerde çok ilginç bir olaya şahit oldum, daha doğrusu yaşadım. Efendim ben Bursa İnegöl’de 15 yıl görev yaptıktan sonra Balıkesir’e atandım. Burada da bir süre görev yaptıktan sonra emekli oldum ve buraya yerleştik. Burada kalmaya başladık. Ama İnegöl’de hemşehrimiz, dostumuz, akrabamız çok olduğu için bir ayağımız orada. Fırsat buldukça da oraya gider, eşi dostu akrabayı ziyaret eder hasret gideririz. Orada akraba dışında çok iyi dostlar edindik ve fırsat buldukça onlarla da buluşur veya en azından telefon görüşmelerimizi sürdürürüz.
Size anlatacağım beyefendi de bunlardan biriydi ve benden yaşça büyük olduğu için kendisine ağabey diye hitap ediyordum.
Biz İnegöl’e yakın kasabada sağlıkçı olarak görev yaparken yukarı köylerden her gelişinde mutlaka yanımıza uğrar beraber çay, kahve içer sohbet ederdik. Biz de köylere gittiğimizde mutlaka onlara uğrar yemek yer bol bol sohbet ederdik. Zamanla çok samimi olmuş ailece görüşmeye başlamıştık. Yazları köyünde geçirir kışları da İnegöl’de çocuklarının yanında kalırdı.
Uludağ’ın eteğindeki köyleri çok güzeldi. Her taraf yemyeşildi, ağaçları ormanı, bitki örtüsü, temiz havası ve soğuk suları bir başka güzellikteydi. İnegöl’ün suyu Uludağ’ın tepeye yakın eteklerinden doğar iki köyden geçtikten sonra İnegöl’e ulaşırdı. Soğuk berrak ve tadına doyum olmazdı. H. Abi de İnegöl Belediyesinde kadrolu memur olarak suyun geçtiği kanal hatlarından sorumlu olarak görev yapıyordu. Hatlarda herhangi bir arıza, çatlak, sızıntı patlama olursa anında İnegöl Belediyesine haber verir bir an önce hattının tamirini temin ettirmeye çalışırdı.
Ben oradan ayrılalı uzun yıllar oldu ama onunla bağımız hiç kesilmedi. Her zaman telefonla birbirimizi arıyor uzaktan da olsa haberleşiyor, görüşüyorduk. Ayağımız İnegöl’e düştüğünde mutlaka birbirimizi arar görüşürdük.
10 yıl önce emekli olmuş tamamen köyüne yerleşmişti. İşi olursa veya çocuklarını görmek isterse İnegöl’e iner sonra yine köyüne dönerdi. Beş yıl önce eşini kaybetmiş yalnız yaşamaya başlamıştı ama artık daha çok İnegöl’de kalıyor çocukları kendisine çok güzel bakıyorlardı. Kendisiyle en son iki yıl önce görüşmüştük. Bana verdiği telefon numarasını kaç defa aradığım hâlde “bu numara artık kullanılmıyor” diye uyarı geliyordu. DEVAMI YARIN
