23 değil 230 yıllık bir hayat gibiydi onunkisi

14 yaşında kaçarak evlenen genç kadını, boşandığında babası eve almadı. Kinli baba, kızı intihar ettiğinde cenazeyi de reddetti.

Adı Ayşegül, Adanalı… Ailesiyle mutlu mesut bir hayatı vardı, daha on dördündeydi ve Nevşehirli bir delikanlıya âşık olmuştu. Ana-baba rızası olmayan bu aşk, sonunda başlangıcı oldu. Ayşegül'ün hayatında her şey tersine gidecekti artık… Ve, on dördünde kaçarak çıktığı evine bir daha cenazesi bile kabul edilmeyecekti. Kaçarak evlenip Ürgüp'e giden Ayşegül D.'nin mutluluğu fazla sürmedi. Dokuz yıl içinde görmediği işkence kalmadı. Sonunda, babam kabul etmez diye kalbinin bir parçasını, küçük oğlunu da Ürgüp'te bırakarak sığınacağı, bildiği tek adrese, babasın evine geldi. Ancak babası onu kabul etmedi! Evinden kaçtıktan sonra yüzü gülmeyen Ayşegül için en ağır darbe bu olmuştu; yıkılmıştı. Bir lokantaya karnını doyurmaya gitti, "Ancak param yok, iş verebilir misiniz, çalışayım" dedi. Çalışmaya başladı. Bu sırada Kemal'le tanıştı. Sığınacak bir yer, bir insan lazımdı. Yaşı, başı, hata huyu suyu önemli değildi… Denize düşmüştü ve yüzme bilmiyordu, yılana bile tutunabilirdi.Kemal'in "hevesi" çabuk geçti. O da Ayşegül'ü yüzüstü bıraktı.
Ayşegül korkunç kararını vermişti ama giderayak bebek katili olmak istemiyordu. Sarıçam ilçesi Yıldırım Beyazıt Mahallesi'ndeki bir tıp merkezine gitti. Kantinde çay içtikten sonra yanındaki çantayı, "Ben muayene olacağım, gelinceye kadar buna göz kulak ol" diye kantinciye emanet etti Ayşegül D.,.
Sonra birden vazgeçti her şeyden… Tıp merkezinin 5. katına çıkı, pencereden kendini boşluğa bıraktı... Sonrasındaki müdahaleler vazgeçtiği hayata geri getirmedi onu… Genç kadın otopsi sonrası babası Adem D.'ye teslim edilmek istendi. Ancak baba, böyle bir kızı olmadığını söyledi!
Talihsiz Ayşegül'ün cenazesi iki gündür morgda bekletilirken, 15 gün içinde sahip çıkan olmazsa, kimsesizler mezarlığına defnedilecek.