Rüya şehrin sefil hayatları

Yönetmen Sean Baker, Florida Projesi filminde, Amerikan cemiyetinin alt tabakalarına, çocukların gözlerinden çarpıcı bir bakış sunuyor.

Murat Öztekin

Aykırı ve ezilmiş kabul edilen kesimlerin hayatlarına odaklanmayı âdet edinen yönetmen Sean Baker, bu defa ABD’nin eğlence merkezi Disney World’un yakınlarındaki ‘sefil hayatlara’ temas ediyor. Bugün gösterime giren ‘Florida Projesi’ (The Florida Project) büyüklerin sıkıntılarını, küçük çocukların hayatları üzerinden anlatıyor. Minik Monee ile onun “ergen” annesinin yaşadıklarını merkezine alan filmin başrollerinde Brooklynn Prince ve Bria Vinaite rol alırken onlara usta oyuncu Willem Dafoe eşlik ediyor.

ORTADA KALMIŞ BİR ÇOCUK...

Sınırlarında Walt Disney World yer aldığı için kocaman bir eğlence parkı gibi tahayyül edilen Florida’nın pek de eğlenceli olmayan yerlerinden birinde geçiyor filmdeki hikâye... Disney World’un hemen yakınlarındaki ucuz motellerden biri olan Sihirli Kale’de sicili kabarık kimseler, düzenli bir işi olmayan aylaklar ve cemiyetin alt tabakalarından fakir insanlar haftalık kira ödeyerek kalıyorlar. Bu sefaletin ortasında, sorumsuz annesiyle birlikte yaşamaya çalışan minik Monee’nin hayatına giriyoruz. Monee, arkadaşları Scooty ve Jancey’yle birlikte dondurma yiyip, yaramazlıklar yapıyor. Bazen motel çevresindeki büyüklerine dadanıyor, bazen de boylarından büyük belalara bulaşıyor. Ama annesinin ekonomik durumu iyice kötüleşip, haftalık motel ücretini ödeyemez hâle gelince parfüm satarak durumu kurtaramıyorlar. Kaldıkları motelin idarecisi Bobby onları himayede etmeye çalışsa da işler yolunda gitmiyor. Sonrasında genç anne, kötü işlere bulaşıyor. Ve bu kötülüğün gölgesinde, bir çocuk hayata tutunmaya çalışıyor...

BELGESEL HAVASINDA

Florida Projesi, bize çocukluğumuzun güneşli ve bitmek bilmeyen eğlencelerle dolu yaz günlerini hatırlatan bir film. Ama bununla kalmıyor, paralel olarak, Disney World gibi ‘rüyaların gerçek olduğu yer’in hemen yanı başındaki sefalete de odaklanıyor. Bunu basit bir fakir edebiyatı şekilde işlemeyen film, herkesin sevmeyeceği farklı bir anlatım dili kullanıyor. Sefil hayatlar, günübirlik yaşayan aylaklar, batağa sürüklenmiş insanlar... Bütün bunlar çocuksu oyunlar eşliğinde resmediliyor, belki bu hayatlara bahane aranıyor... Ancak hikâyesi sıradan şeyler üzerine kurulu olan film, yüksek tondan şeyler söylemiyor. Zaman zaman dokümanter bir film seyrediyormuşsunuz hissine kapılabileceğiniz eserde, ortalama bir sinema seyircisinin aradığı tarzda bir eğlence yok. Filmde çocuklara kadar uzanan kabalık ve küfürler de rahatsızlık verici. Buna rağmen filmin oyunculukları harikulade. Özellikle Monee’yi canlandıran minik oyuncu Brooklynn Prince üst düzey bir iş çıkarıyor, büyüklerinki de ondan geri kalmıyor. Florida Projesi’ndeki, ustaca yapılan görüntü idaresi de esere çok şey katıyor. Özetle söyleyecek olursak: Sean Baker, seyirciden ziyade sinema eleştirmenlerinin seveceği bir film ortaya koyuyor.

HAFTANIN DİĞER FİLMLERİ

- Tavşan Peter
- Kırlangıçlar Susamışsa
- Âlem-i Cin
- Samson
- Beni Adınla Çağır

EN ÇOK SEYREDİLENLER

- Hadi Be Oğlum 232 bin 672
- Black Panther 229 bin 635
- Kayhan 108 bin 839
- Cebimdeki Yabancı 95 bin 402
- Özgürlüğün Elli Tonu 70 bin 90

*16-18 Şubat seyirci rakamları