Uzaya değil Yeşilçam’a yolculuk var

Cem Yılmaz’ın merakla beklenen son filmi “Arif V 216”da bu defa uzaya değil, 60’lara seyahat ediliyor. Bir geçmiş güzellemesi olan eğlenceli filmde, Cem Yılmaz klişelerle kendini tekrar ediyor.

Son çektiği ‘Pek Yakında’ ile ‘Ali Baba ve 7 Cüceler’ gibi filmlerde istediği başarıyı yakalayamayan Cem Yılmaz, bu hafta mazide geçen absürt bir komediyle seyirci karşısına çıkıyor. 13 yıl önce beyazperdeye gelen uzay macerası G.O.R.A. filmindeki hikâye, “Arif V 216” ile 1960’lara taşınıyor. Filmin senaryosunu yazıp başrolünde oynayan Yılmaz, yönetmen koltuğunu ise Kıvanç Baruönü’ye bırakıyor. Mazinin ve günümüzün çok sayıda yıldız ismini kadrosunda barındıran filmde; Ozan Güven, Seda Bakan, Zafer Algöz, Özkan Uğur, Çağlar Çorumlu ve Farah Zeynep Abdullah gibi isimler rol alıyor. Nostaljik bir yolculuk mahiyetinde olan “Arif V 216”da, robot 216’nın ‘insan olma’ mücadelesine temas ediliyor.

BEN İNSAN OLACAĞIM!
G.O.R.A.daki hikâyenin üzerine kurulu olarak ilerleyen filmde, efsane robot 216, bir gün aniden Dünya’ya, arkadaşı Arif’in yanına iniyor. 216 “Ben de insan gibi olmak istiyorum” diyor ama yavaş yavaş insanların kirli yüzlerini görmeye başlıyor. Arif’in komşuları, robot istemiyoruz diye ortalığı ayağa kaldırıyor. Yedi düvelin ajanları da Arif ve robot 216’nın peşlerine düşüyor. Hâl böyle olunca, Arif zamanda seyahat makinesiyle, 216’yı GORA gezegenine geri göndermek istiyor. Ama araya kendisi de karışıyor.

MAZİ GÜZELLEMESİ
Sadri Alışıklar, Ayhan Işıklar, Zeki Mürenler… İkili bir anda kendilerini G.O.R.A.da değil, 1969’da buluyor. Burada 216, gönlünü Pembe Şeker isimli kıza kaptırıyor. Mazinin tozpembe gösterildiği hikâyede, ikili ne kadar saklamaya çalışsa da 216’nın robot olduğu gün yüzüne çıkıyor. Pertev Oyuncaklarının sahibi, ‘insanlık’ vadederek 216’yı satın almaya çalışıyor. İşin içerisine başka şeyler girince Arif ile 216’nın dostluğu bozuluyor...

Bir G.O.R.A. değil
Merak uyandıracak bir şekilde başlayan ‘Arif V 216’, hikâyesinin çok derinlikli olmamasından kaynaklansa gerek, dakikalar ilerledikçe eğlencesinden taviz veriyor, sonuna doğru durum kurtarılıyor. Filmde, 60’lar hiç olmadığı şekilde güzellenerek, günümüz için örnek gösteriliyor. Bugüne gelindiğinde ise kötü karakter olarak takkeli bir adam görüyoruz. Absürt komedide eski Yeşilçam filmlerinin senaryo klişeleriyle kıyasıya alay edilirken, bu defa Cem Yılmaz’ın kelime oyunlarıyla dolu, klişe esprileriyle baş başa kalıyoruz. Mizahın tükendiği noktalarda da küfürler devreye giriyor. Hep politik mesajlardan uzak durmaya itina gösteren Cem Yılmaz, filmine nedense siyasi mesajlar da sıkıştırıyor. Sıklıkla kullanılan görsel efektlerin ise -filmin absürt olduğu düşünülse bile- başarılı olduğu söylenemez. Oyunculuklara gelirsek: Cem Yılmaz iyi bir performans sergiliyor ama filmin en parlak oyunculuğu Çağlar Çorumlu’ya ait. Çorumlu’nun canlandırdığı Zeki Müren karakteri, uzun yıllar unutulmayacağa benziyor. Oyuncu kadrosu oldukça geniş olan filmde, sığ rollerde birçok meşhur isim yer alıyor. Bütünüyle baktığımızda, ‘Arif V 216’ eğlenceli fakat G.O.R.A. kadar seyirciyi memnun edecek bir eser değil.