Beğeni mi, karakter mi?
Günümüz gençliği, tarihte hiçbir neslin karşılaşmadığı bir hız ve yoğunluk içinde büyüyor. Sosyal medya, hayatın merkezine yerleşmiş durumda. Artık gençler yalnızca arkadaşlarıyla değil, görünmez bir kalabalıkla yaşıyor. Her söz, her görüntü, her paylaşım bu kalabalığın onayına sunuluyor.
Bir zamanlar insanın değeri, ahlakı ve karakteriyle ölçülürdü. Sözüne sadık mı, emanete riayet eder mi, kul hakkına dikkat eder mi diye bakılırdı. Bugün ise ölçü değişmiş görünüyor. Kaç beğeni aldı, kaç kişi izledi, ne kadar paylaşıldı… Değer, rakamlarla ifade edilir hâle geldi.
Bu yeni ölçü sistemi, gençlerin ahlak anlayışını da sessizce dönüştürüyor. Doğru olanla popüler olan arasındaki mesafe giderek açılıyor. Beğeni getiren davranışlar çoğalırken, sessiz kalan erdemler geri planda kalıyor. Sabır, edep, mahremiyet ve sorumluluk gibi değerler; hız, teşhir ve dikkat çekme kültürü karşısında zorlanıyor.
Genç, farkında olmadan bir tercihle baş başa kalıyor: Karakter mi, görünürlük mü?
Bu tercih çoğu zaman bilinçli yapılmıyor. Sürekli izlenme ve karşılaştırılma hâli, insanın iç muhasebesini zayıflatıyor. Vicdan, içten gelen bir ses olmaktan çıkıp başkalarının tepkisine göre yön bulan bir refleks hâline geliyor.
Dinî ve ahlaki dil de bu ortamdan etkileniyor. Sosyal medyada dolaşan yüzeysel söylemler, derinlikten yoksun paylaşımlar, ahlakı bir vitrin süsüne dönüştürebiliyor. İnanç, insanı dönüştüren bir sorumluluk olmaktan çıkıp gösterilen bir kimliğe indirgenebiliyor. Oysa ahlak, sergilenmek için değil; yaşanmak için vardır.
Bugün kendimize sormamız gereken soru basit ama hayati: Beğenilmek mi istiyoruz, yoksa karakterli kalmak mı? Beğeni geçicidir. Algoritmalar değişir, gündemler unutulur. Ama karakter, insanın kimsenin görmediği yerde de doğru kalabilmesidir.
Selman Devecioğlu
ŞİİR
Gelevera
Gelevera üstüne çöp dökmeyiniz
Türkülerle temiz kalsın hep Gelevera
Şarkılarda görelim temiz Gelevera’yı
Türkülerini özlüyoruz Gelevera’nın
Bırakın çağlasın ağlamasın Gelevera
Dost kalalım sizinle arayı açmayalım
Usta şair Süleyman’ı üzmeyin
Özgürce aktığını görelim Gelevera’nın
Gelevera Deresi türkülerin adresi
Kirletmeyin Gelevera’yı temizce aksın
Kirletenleri çevre katili sayar,
Affetmez sizi asla Gelevera Deresi
Usta şair Süleyman’ın son sözü
Gelevera’yı temiz görsün bu gözü
Tek dileğimiz, çöp istemiyoruz
Bırakın çağıldasın Gelevera’mız
Süleyman Usta/Espiye-Giresun
DUYGU DAMLASI
UNUTUYORUZ: Hep unutuyoruz, çok unutuyoruz. Unutuyoruz; sevmeyi, merhameti, iyiliği...
Fakirliği unutuyoruz, her zaman her şey var olacak sanıyoruz. Zenginliği, cebimizde paranın olması sanıyoruz. Yaşamayı unutuyoruz, varlığı unutuyoruz. Zaten vardık hep de var olacağız sanıyoruz. Oysa yoktuk ve yok olacağız. Varlığı yaşamak, yaşamayı yaş almak sanıyoruz. Ömür bitiyor lakin fark etmiyoruz. Her zaman bakıyoruz ama görmeyi unutuyoruz. Bu yüzden ibret almıyoruz. Utanmıyor, umursamıyoruz. Görmüyoruz diye görmüyorlar sanıyoruz. Oysa her an her şeyi gören var.
Hiç vermiyoruz, vermeyi unutuyoruz. Ama hep İstiyoruz; sağlık, para, rütbe, makam, iş, ev, araba, evlat... Daha çok olsun, benim de olsun hatta sadece benim olsun diyoruz. Benciliz ama kabul etmiyoruz. Ve unutuyoruz, insan olduğumuzu, aciz olduğumuzu, muhtaç olduğumuzu... Unutuyoruz. [Çeşminaz Yılmaz]
