Şah-ı Nakşibend önünde yürümezdi

On dördüncü yüzyılda, Buhara'da yetişen velilerden. İnsanları Hakk'a davet eden doğru yolu göstererek dünya ve ahiret saadetine kavuşturan ve kendilerine "Silsile-i aliyye" adı verilen büyük âlim ve velilerden Seyyid Emir Külâl hazretlerinin dört halifesinden ikincisidir.

İsmi, Ârif'tir. Buhara civârındaki Dikgerân köyünde doğduğu için Dikgerânî nisbesiyle meşhur oldu. Küçük yaşta ilim tahsiline başlayan Ârif-i Dikgerânî, bazı velîlerin sohbetinde bulundu. Tasavvufa karşı alaka duydu. Zamanının en büyük velisi Seyyid Emir Külâl hazretlerinin huzuruna gidip sohbetleriyle şereflendi. Tasavvuf yolunda ilerleyip Seyyid Emir Külâl hazretlerinin önde gelen talebelerinden oldu. Seyyid Emir Külâl hazretleri onun hakkında; "Benim yakınlarım arasında iki kimseden daha üstünü yoktur. Bunlar Behâeddîn Buhârî ve Ârif-i Dikgerânî'dir. Hocası Seyyid Emîr Külâl hazretlerinin vefâtından sonra insanlara İslam dininin emir ve yasaklarını anlatarak onların kurtuluşlarına vesile olmaya çalıştı. Şâh-ı Nakşibend Buhârî hazretleri, hocası Emîr Külâl hazretlerinin işâretine uyarak ona büyük saygı ve hürmet gösterdi. Tam yedi yıl Mevlânâ Ârif-i Dikgerânî'nin sohbetlerine devâm etti. Öylesine saygı gösterdi ki, su kenarında abdest alsalar, onun üstüne geçmemeye ve altında abdest almaya dikkat etti. Yolda birlikte giderlerken de ileriye geçmemeye dikkat etti. Said Eken