Saçını süpürge etmeyen anne

Saçını süpürge eden anneyle mutlu olmuyor çocuk. Kendine zaman ayıran, mutlu olan anneyle yaşamak çocuğun gelişimine de katkı sağlıyor...

CANAN ERASLAN

Anne, her yerde annedir. Çocuğu için en iyiyi isteyen anne, onun hayatının her adımına müdahale ettiğinde en iyiyi yaptığını zanneder ama araştırmalar gösteriyor ki, ‘kaplan annelik’ olarak adlandırılan bu model çok da işe yaramıyor. Şimdi dünyada yeni bir akım var. “Oğlum dişini fırçala”, “Kızım dedeni ara”, “Odanı düzenli tut”, “Ödevini hemen bitir” gibi sürekli komutlarla çocuğunu yönlendiren ‘Kaplan Annelik’ akımı, yerini ‘Kasmadan anneliğe’ bırakmaya hazırlanıyor. Bu akım bir kitaba bile dönüşmüş durumda. Dais, Waugh’un kaleme aldığı kitap, bebeklikten okul dönemine kadar suçluluk duymadan, saçını süpürge etmeden, anneliğin keyfini çıkararak, yetersiz hissetmeden annelik yapmanın detaylarını anlatıyor. Yazar “Annelik çok kasmadığınızda arada topalladığınız, biraz zor ancak keyifli ve kendiniz olduğunuz sürece tadını çıkarabileceğiniz doğal bir süreç” diyor. Kitap, bütünüyle bir annenin yaşadığı süreci anlatıyor. Huzurlu bir aile hayatı sebebiyle şehir dışına taşınan bir anne, bir süre sonra çocuklarının teknolojik aletlerle şehir hayatını sürdürdüğünü ve kendine ayırdığı vaktin azaldığını fark ettiğinde ‘Kasmadan Annelik’ yapmaya karar veren bir kadının tecrübelerini anlatıyor. İşte bu noktada kadın, kendisinden talep edilmediği hâlde saçını süpürge ettiğini, üstelik bu saçını süpürge eden annelik modelinin pek de işe yaramamış olduğunu fark ediyor. Çünkü o dönemin hem kendisi için ‘yetersizlik’ duygusuyla geçerken, çocukları için de ‘sıkıcı’ bir dönem olduğunu görüyor ve vazgeçiyor. Nasrettin Hoca’nın “Eşekten düşenin hâlinden eşekten düşen anlar” misali, yaşadıklarını annelere anlatmaya karar veriyor ve şunları söylüyor: Annelik çok güzel bir duygu. Onu yaşayın. Bütün günlerinizi koşturarak, endişelenerek geçirmeyin. Kendinize de vakit ayırın. Tüm mesainiz çocuklarınız olmasın. Onu okula bıraktıktan sonraki vakti kendiniz için ayırın. O vakitte kendiniz için bir şeyler yapın ve çocuğunuz eve döndüğünde birlikte yapacağınız eğlenceli şeyleri düşünün. Yani çocuklarınız mesainiz olmasın. Çünkü bundan onlar da sıkılıyor. Onlara karar verme yetkisi verin; kendinize de mutlu olma fırsatı.