'Annemi arıyorum'

Gülle atmada Avrupa ikincisi olan Ayşegül Tahtakale bir gün bile annesine sarılamadı.

Dün Anneler Günü'ydü... Anne kavramının içini doldurmak isteyen Ayşegül Tahtakale, kendisini bundan 23 yıl önce Tahtakale Camii'nin avlusuna bırakan annesini arıyor. Ayşegül, 23 yaşında, ancak 10 yaşındaki bir kız çocuğunun sisli, yarı aydınlık dünyasına hapsolmuş durumda. Bundan 4-5 ay önce sportif yönü keşfedildi ve kısa bir çalışma ile Türkiye Özel Sporcular Spor Federasyonu'nun sporcusu oldu. Akabinde katıldığı Avrupa Şampiyonası'nda ikinci olarak gümüş madalyayı taktı boynuna. Şimdi ise Federasyon'un, Londra Paralimpik Olimpiyatları'nda ülkemizi temsil eden ilk sporcusu olacak. Soyadını terk edildiği Tahtakale Camii'nden almış. Geçmişte çok büyük sıkıntılar çektiğini ifade eden Ayşegül Tahtakale, "Benim yuvam Türkiye Çocuk Esirgeme Kurumu... Orada hayata gözlerimi açtım. Kurumsal annem, babam, kardeşlerim hep orada... Sıkıntılarımı, özlemlerimi spor yaparak gideriyorum. Çok koşmak, çok çalışmak istiyorum. Spor geçmişim çok kısa... Olimpiyatlara kadar hiç durmadan çalışıp, orada da kürsüye çıkacağım..." Anne konusu açıldığında ise gözleri buğulanıyor, tebessümü hiç bitmeyen yüzünü hüzün dalgaları kaplıyor Ayşegül'ün... O hâlâ, anneliği, oyunun bir parçası olarak kabul ediyor: "Kurumda herkes annem, herkes kardeşlerimdi. Ancak gerçek anne nasıl olur, beni nasıl sever bilmiyorum. Merak ediyorum ve bir gün çıkar gelir diye bekliyorum..."

Avrupa Şampiyonası'nda gülleyi 9.13 metre atarak gümüş madalya alan Ayşegül Tahtakale, "Olimpiyatlarda da madalya kazanacağım" diyor. (Fotoğraf: Ali Kemertaş)