Halepli Kürtlerden PKK'ya: Askerler insan onlar terörist
Halepli Kürtlerden PKK'ya: Askerler insan onlar terörist
13 yıl sonra kâbus bitti ama korku sürüyor. Kürt aileler, SDG için “Onlar insan bile değil” diyor...
YILMAZ BİLGEN / HALEP - Suriye’de Baas’ı deviren muhalifler 14 vilayetten 11’inde tam kontrolü sağladı. Süveyda’da Dürzi, Haseke ve Rakka YPG/SDG’nin işgali altında. Halep’te Şeyh Maksud ve Eşrefiye’deki 13 yıldır süren terör işgali geçtiğimiz günlerde son buldu. Birkaç arkadaşımla birlikte Şeyh Maksud’un merkezine girdim. Manzara gerçekten korkunçtu. Sokaklar, evler, yollar resmen ağlıyordu. Ne olmuştu da bu kadar hüzün çökmüştü o güzelim mahallelere? Bu sorunun cevabını kısa süre sonra görüp konuştuğum Kürt bir aile verdi.
Çok ürkek bir hâlde yarım aralanmış kapının ardından olanları izliyorlardı. Selam verip Türk gazeteci olduğumu söyledim ve neler yaşadıklarını sordum.
Evin reisi iri yarı Said isimli bir Kürt… Bir dokunduk bin ah işittik: “Ne olur fotoğrafımı çekmeyin. Kızım ellerinde rehin. Bitmez sandığımız bir kâbusun ortasında 13 yıl geçirdik. Elhamdülillah şimdi bitti. Kontrol noktaları ölüm ve aşağılanma yerleriydi. Eşiniz, kızınız tesettürlü biriyse mutlaka aşağılanır hatta hakaret edilirdi. Evimizde ekmeğimize, çocuğumuza, hayatımıza, suyumuza, havamıza ipotek koydular. Suriye ordusu girdi ve ilk işleri evlere ekmek dağıtmak oldu. PKK-SDG terörist, askerlerimiz ise insan.”
Halepli Kürtlerden PKK'ya: Askerler insan onlar terörist
TÜRKMENLERDEN YEMEK
Birkaç saatlik mayın tarama faaliyetinin arından sivillere evlerine dönüş izni verildi. Akın akın evlerine dönen mahalle sakinlerinin PKK aleyhinde sloganlar atarak Suriyeli askerlere sarıldığını gördüm. Birkaç saat içerisinde 700’den fazla aile yuvasına döndü. Eşrefiye ve Şeyh Maksud’da gördüğüm bir başka çarpıcı hadise de savaşın en başından itibaren tanıdığım Türkmenlerin bölgede ekmek, su ve yiyecek dağıtım faaliyetlerine herkesten önce koşmuş olmalarıydı.
Yılmaz Bilgen - HALEP
Suriye Türkmen Gençlik Derneği oradaydı. Türkmenler üstlerinde yardım gönüllüsü yeleği ile hemen her eve gıda ve su taşıyordu. Duvvar Tani denilen bölgede biraz konuştuk, işte anlattıkları:
Onlar öldürerek, yakarak varlığını sürdürüyor. Biz ise paylaşmayı insan olmanın gereği olarak gördüğümüz için buraya koştuk. İçeride kalanlar günlerdir yemeksiz, susuz diye tüm kapıları çalıyoruz. Buradan çıkan bazı aileleri de evlerimizde misafir ettik. Hava soğuk dışarıda kalma imkânları da yok. Biz böyle günlerde onların yanında olmayı bir borç biliyoruz. Kardeşliğin gereği bu.
