Küçük Muhammet için kahreden teklif!

Almanya'daki hastanede kalp nakli bekleyen küçük Muhammet için hastane yönetiminden kahreden bir teklif geldi.

Kalp nakli yapılması için Türkiye'de toplanan yardımlarla Almanya'ya getirilen 21 aylık Muhammet Eren'e kalp nakli yapılmadığı gibi, hastane şimdi de 540 bin Euro hastane masrafı çıkardı. Aile, doktorların kendilerine 'ya fişini çekelim ya da başka hastaneye nakledin' diye teklifte bulunduğunu iddia ediyor. DOĞUŞTAN kalp hastası (Dilate Kardiyomiyopi) olan ve 6 ay ömür biçilen ancak 21 aylık olan Muhammet Eren Dönmez, Türkiye'den kalp nakli olmak için geldiği Giessen Üniversitesi Çocuk Kliniği'nde üç aydan fazla süredir kalp nakli bekliyor. Hastane Muhammet Eren'in anne - babası Şennur ve Yavuz Dönmez'den ilk başta kalp nakli için 178 bin Euro talep ederken, faturayı 400 bin Euro'ya çıkardı, dün ise aileye 540 bin Euro'luk yeni bir fatura gönderdi.
Üstelik bir süre kalbi duran Muhammet Eren bebeğin beyni bir süre oksijensiz kaldığı için yüzde 20'sinin işlevsiz duruma geldiğini, kalp bulmanın çok zor olduğunu, bulunsa bile kurtulma ümidi daha fazla olan başka çocuklara nakledilebileceğini öne süren hastane minik bebeğe kalp nakli yapmayı reddediyor.
Aile ise minik yavrularının iyileşeceğine inandığı için tedavinin sonlandırılması ve minik bebeklerinin ölüme terk edilmesini reddediyor.
KALP NAKLİ İÇİN ÇAĞIRDILAR, ÖLÜM SEÇENEĞİNİ SUNDULAR
Giessen Üniversitesi Hastanesi'nin önünde görüştüğümüz Muhammet Eren'in öğretmen babası Yavuz Dönmez, yaşadıklarını şöyle anlattı:"Türkiye'de toplanan yardımlarla üç ay önce Almanya'ya çocuğumuza kalp nakli yaptırmak için geldik. Üç aydır burada verilen hizmet bize zaten Türkiye'de veriliyordu. Bizim tek amacımız kalp nakli yaptırabilmekti. Hastaneyle görüşmelerimizde toplam bizden 178 bin Euro talep edilmişti. Biz parayı hazır ettik ama her seferinde bura rakam arttırıldı; 200 bin oldu, 250 bin oldu, 300 bin oldu, 400 bin oldu. 400 bin Euro'da toplandı ve biran önce gelmek istedik. Çocuk için biçilen ömür 2 haftaydı, bu iki hafta da buraya gelebilmek için geçti. 30 Mart günü çocuğun kalbi durdu. Durumu anlattığımızda parayı transfer edip hemen gelin dendi ve ambulans uçakla geldik. Beyinde hasar oluştuğunu biliyorduk ve emin olmalarını istedik. İlk çektikleri MR'larda çocukta hiçbir problem olmadığını ve kalp nakline hazır olduğunu söylediler. Çocuğu iki kez yapay kalbe bağladılar. Biz kalp nakli beklerken geçen bir bir buçuk ay sonunda çocuğumuzda çok büyük beyin hasarı olduğunu ve tedaviyi bitirmek istediklerini yani çocuğun ölümünü tercih etmemizi istediler."
ÇOCUK ZATEN SAKAT OLACAK DİYE KALP NAKLİ REDDEDİLİYOR
Çocuklarının yaşayacağına dair umutlarını hiç kaybetmedikleri için bu teklifi reddettiklerini belirten Muhammet Eren, sözlerine şöyle devam etti:"Yapay kalpte kalırsa daha zor öleceğini söylediler. Yapay kalpten ayrılırsa 'kolay ölüm' olur dediler. Doktorlar hep yapay kalpten ayırma taraftarıydı. Bunu neden istediklerini bugün elime geçen faturadan anladım, 540 bin Euro fatura çıkardılar, bu bir milyona kadar çıkabilirmiş. Hastane bebeğimize kalp nakli yapmayı reddediyor. Sebebi ise federal yasalara göre bulunacak kalp daha iyi durumdaki çocuğa nakledilebilirmiş. Yani iki tane çocuk var bir tanesi engelli, biri normal olacak, biz tercihimizi normalden yana kullanırız diyorlar. Burada etik nerede?. Bizim acımız da aynı, diğer ailenin acısı da aynı. Hastane böyle bir karar almış, biz direniyoruz. Karşımızda çocuk gülüyor, bize tepki veriyor, kendi nefes alıyor, bir şeyler yemeye çalışıyor, ben bu çocuğu nasıl ölüme terk ederim? Biz son nefese kadar mücadelemizi vereceğiz."Röportaj verirken sesi titreyen, gözleri dolan anne Şennur Dönmez ise, şöyle konuştu: "Buraya geldiğimizde 'artık oğlunuz nefes alamaz, yemek yiyemez, sizinle temas kuramaz, elinizi tutamaz, artık yapay kalbi çıkarmamız gerekiyor, üç hafta yaşar' dediler. Anne olarak oğlum yaşayacak biliyordum çünkü gözümün içine bakınca o hissi alıyordum. Yapay kalbi çıkarıp ölmesine kesinlikle izin vermedim. Çocuk iki hafta sonra toparlanmaya başladı. Onunla konuştum ve dedim ki, oğlum herkes senden ümidini kesiyor, bir işaret ver ki biz senin için mücadele verelim ve benim evladım o gün gülmeye başladı, elimi tuttu, göz teması kurdu, ertesi gün televizyon seyretmeye başladı, yoğurt yemeye başladı. Her gün bize yaşamak istiyorum der gibi bir işaret vermeye başladı çünkü dili yok konuşamıyor. Gözleriyle işaret vermeye çalışıyor, benim oğlum yaşamak istiyor, 6 ay ömür biçtiler ama 18 ay dayandı. Diğer çocuklar nasıl yaşamayı hak ediyorsa benim oğlumunda buna hakkı var. Bu bir anne için çok acı. Şu an elimi tutuyor, gözlerime bakıyor."