Allah kuluna vekil

Cebrail aleyhisselâm, uğruna yaratıldığı şanlı Peygamber’in ‘sallallahü aleyhi ve sellem’ huzurunda...

Zaman ve mekân O’nun muhabbetiyle tiril tiril titriyor… Kâinatın incisinin süzme nur dudakları kıpırdıyor ; - Ya kardeşim Cebrâîl. Dilerim ki, nikâhın nasıl yapıldığını aynen açıklayasın…
Nurlu kızları Fatıma ‘radıyallahü anha’ annemizin, Hazreti Ali ‘kerremallahü vecheh’ ile nikâhları göklerde kıyılmıştır… İşte onu öğrenmek istiyorlar… Büyük melek, emri alır almaz anlatmaya başlıyor…
- Ya Resûlallah! Allahü teala emretti. Cennet kapıları açıldı. Cennet süslendi. Cehennem kapıları kapatıldı. Yedi kat gökte ve yerde ne kadar melek var ise Arşın gölgesinde, Tûbâ ağacı altında toplandı. Allah yine emretti… Melekler üzerine tatlı bir rüzgâr esti ki, tarif edilemez. O tatlı rüzgâr, Cennet ağaçlarının üzerine esti. Cennet ağaçlarının yapraklarının birbirine dokunması ile öyle hoş bir ses hasıl oldu ki, dinleyenlerin akılları başlarından gitti... Ondan sonra gönül kuşlarına emir verdi nağmeye başladılar. Allahü teala cemalini gösterdi. Buyurdu ki, - Ya Cebrâîl, sen aslanım Ali’nin vekili ol. Ben de Fatıma’nın vekili olayım. Ya meleklerim siz de şahit olunuz. Fatıma’yı helalliğe Ali’ye verdim. Ya Cebrail, sen de vekâletin hasebiyle Ali için kabûl eyle. Orada nikâh oldu.
Allah’ım… Bu nasıl bir sevgililik… Annemizin vekili bizzat Sensin… Arslanın Ali’nin vekili de büyük meleğin…
Biz onları ve onların sevdiği Eshab-ı kirâmın hepsini seviyoruz… Bizi onlara bağışla.
Kâinatın varlık sebebi secdeye kapanıyorlar… Büyük melek emr-i ilahiyi iletiyor:
- Sana da emr olundu ki, burada da Sahabe-i güzîni toplayıp nikâh yapasın.
(devamı var)
Ömer Çetin Engin (İlahiyatçı Yazar)