Bu köyün içinde iki ülke var! Bir sokak Türkiye’de başlıyor, başka ülkede bitiyor
Dünyada sınırların köyleri ikiye böldüğü sayısız örnek var. Ancak Türkiye’deki Sarp köyü, hem hikayesi hem de 100 yılı aşan akrabalık bağlarıyla görenleri hayran bırakıyor.
1921’de çizilen Türkiye–Gürcistan sınırı, Karadeniz kıyısındaki bu yerleşimi ikiye ayırdı; bir tarafı Türkiye’de "Sarp", diğer tarafı Gürcistan’da "Sarpi" olarak anılmaya başladı.
AYNI AİLE, İKİ AYRI BAYRAK
Bir gecede iki farklı ülkenin parçası haline gelen köyün Türkiye tarafı "Sarp", Gürcistan tarafı ise "Sarpi" adını aldı.
Karadeniz kıyısındaki küçük bir köy, yıllar önce çizilen sınırla adeta iki ülke arasında paylaşıldı.
Aynı yerleşim yerinde yaşayan aileler, bir gecede iki farklı ülkenin vatandaşı oldu.
YILLARCA SÜREN AYRILIK
Sınırın çizilmesinden sonra köy halkı bir süre "pasavan" adı verilen kısa süreli geçiş belgeleriyle birbirini ziyaret edebildi. Ancak 1936’dan sonra sınır tamamen kapatıldı.
Birinci derece akrabalar bile 1988’e kadar ancak özel izinle görüşebildi. Yürüme mesafesindeki akrabalarına gitmek mümkün değildi. Sarp Sınır Kapısı’nın 1988 yılında açılmasıyla birlikte aileler yeniden bir araya gelmeye başladı.
"SINIRLAR AYIRSA DA GÖNÜLLER BİR"
Bugün Sarp’ta yaşayanların büyük bölümünün Sarpi’de akrabası bulunuyor. Köy sakinleri, sınırın akrabalık bağlarını koparmadığını söylüyor.
Köyde yaşayanlar, bayramlarda, düğünlerde ve cenazelerde karşılıklı gidip geldiklerini belirtmekte.
Uzun yıllar görüşemedikleri yakınlarıyla sınır kapısının açılması sonrası yeniden bağ kurdular.
YÜZDE 80’İNİN KARŞI TARAFTA YAKINI VAR
Köy sakinlerinden Mükerrem Tuzcu, Sarp’ta yaşayanların büyük bölümünün Sarpi’de akrabası bulunduğunu söyledi. "Halası, dayısı, teyzesi orada. Kapı açılır açılmaz oğlumla birlikte Gürcistan’a gittim. Akrabalık bağlarını hiç koparmadık. Çocuklarımı da bu konuda teşvik ettim. İstediğimiz zaman gidip geliyoruz. Bayramlarda ararız, onlar da bizi arar. Birinci dereceden akrabalarımız var. Sınır kapalıyken halamı özel davetiye ile Kars üzerinden Türkiye’ye getirdim. Sarıldık, ağladık, hasret giderdik. Bir süre kaldıktan sonra geri döndü. Halamın evi buradan görünüyor" dedi.
Bayram Ali Özşahin ise sınırın kapalı olduğu yıllarda yaşanan zorlukları anlattı. “Yakınlarının yaşadığı köye parmakla işaret etmenin bile sorun olduğu dönemler oldu. Sınırda büyümüş biri olarak bunu yaşadım. Kapının açılmasıyla yeniden görüşmeye başladık. Şu an orada halamın torunları, kuzenlerim var. Gidip geliyoruz, bağlarımızı sürdürüyoruz” ifadelerini kullandı.
