Kadına şiddetin öncüsü: Avrupa

Araştırmalar, birçok Avrupa Birliği ülkesinde kadına yönelik şiddetin Türkiye’dekinden çok daha yüksek oranda olduğunu gösterdi.

Kadına yönelik şiddet, bütün dünyada en yaygın toplumsal problem ve insan hakları ihlallerinden biri. Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre, dünya çapında kadınların yüzde 35’i, eşi veya birlikte yaşadığı kişinin fiziksel ve/veya cinsel şiddetine ya da partneri olmayan bir kişinin cinsel şiddetine maruz kalıyor. Bazı ülkelerde bu rakam yüzde 70’e kadar çıkıyor.
Avrupa Birliği Temel Haklar Ajansı tarafından 2014’de 28 Avrupa Birliği üyesi ülkede 42 bin kadınla yapılan araştırmada da korkunç sonuçlar ortaya çıktı. Her 3 kadından birinin, 15 yaşından itibaren fiziksel ya da cinsel şiddete maruz kaldığı görüldü. Her 20 kadından 1’inin ise tecavüze uğradığı belirlendi. TBMM Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonunun raporuna göre ise, AB’de kadının en çok şiddet gördüğü ülkeler yüzde 52’yle Danimarka, yüzde 47’yle Finlandiya oldu. Bu ülkeleri yüzde 45’le Hollanda, 44’le Fransa ve 35’le Almanya takip etti. Türkiye’de 2008’de yüzde 39 olan bu rakam ise 36’ya düştü. Olumlu gerilemedeki en büyük pay, kadına yönelik politikalardaki yaşanan değişimlerin oldu.
Hükûmet kadın erkek eşitliğine yönelik şu adımları atmıştı:
2004’de anayasanın 10’uncu maddesine ‘Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet bunu sağlamakla hükümlüdür’ sözü eklendi. Anayasanın yanı sıra Medeni Kanun, İş Kanunu ve Türk Ceza Kanunu gibi temel kanunlarda eşitlikçi reformlar yapıldı. Bu kapsamda kadına şiddete sıfır tolerans tanındı. Büyükşehir belediyeleri bünyesinde 100 bini geçen kadınlar ve çocukarı korumak için konukevleri açıldı. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bünyesinde “Alo 183 Sosyal Destek Hattı” kuruldu. Şiddete uğrayan ya da uğrama riski taşıyan kişiler, bu hattı arayarak devlet tarafından güvence altına alındı.