Ayetlerle övülen kadın, 'Meryem validemiz'

Âlemdeki kadınların en hayırlıları dörttür. Meryem binti İmrân, Fir'avn'ın hanımı Asiye, Hadîce binti Hüveylid ve Fâtıma binti Muhammed Resûlullah. (Hadis-i şerif)

Dâvûd aleyhisselâmın soyundan ve Benî İsrâil'in büyüklerinden olan İmrân, hanımı Hunne ile mutlu bir hayat yaşar. Hunne bir gün yavrusu oynayan bir kuş görür ve çok imrenir. Ellerini açar "Ya Rabbi bana bir evlat verirsen onu Beyt-ül makdis'e adayacağım" diye nezr yapar. O zamanlar dindar insanlar oğullarını mukaddes mabedin hizmetine sunarlar. Bu duanın ardından Hunne Hatun hâmile kalır ancak kocası İmrân bebeği görecek kadar yaşamaz. Aradan aylar geçer ve bir kız doğurur, ona "ibadet ve hizmet edici" mânâsına gelen "Meryem" adını koyar.Hunne Hatun nezrine sadık kalır, kızını alıp Beytül Mukaddese götürür, vazifelilere bırakır. Sevimli bebek paylaşılamayınca pratik bir çare bulurlar. Talipler Tevrat yazmakta kullandıkları kalemlerini suya atarlar. Hepsinin ki batar bir tek Zekeriyya aleyhisselamınki batmaz. Kaldı ki Hunne'nin kız kardeşi Elisa, Hazret-i Zekeriyya'nın hanımı olur. Teyzesi nurlu Meryem'i alıp bağrına basar.
CENNET TAAMIYLA…
Aradan yıllar geçer, Zekeriyya Aleyhisselam, Hazret-i Meryem için Beytül Mukaddese'de husûsî bir oda yaptırır, ibâdetle meşgul olmasını sağlar. Hazret-i Meryem'in yanına kimse girip çıkamaz. Odanın anahtarı sadece Hazret-i Zekeriyya'dadır. Büyük Nebi yiyecek içecek götürdüğünde çeşit çeşit meyveler görür ki yazın kış, kışın yaz meyveleri ağırlıktadır. Bunlar nereden geliyor ya Meryem diye sorduğunda "Şüphe yok ki Allahü teâlâ dilediğini hesapsız olarak rızıklandırır" cevabını alır.
Hazret-i Meryem, "Ey Meryem Rabbin teala hazretlerine tâate devam eyle! Rabbine secde eyle! Rükû edenlerle birlikte rükû eyle!" (Âl-i imran) emrine muhatap olur.
Allahü teâlâ ona harikulade haller, kerametler ihsan eder, iffetini, temizliğini ayeti kerimelerle över. Nitekim efendimiz de "İmran kızı Meryem zamanındaki kadınların en hayırlısıdır..." buyururlar. Hazret-i Meryem 15 yaşında iken Yûsuf-i Neccar ile nişanlanırlar. O günlerde yanına bir genç beliriverir. Meryem validemiz çok utanır, git buradan buyururlar. Genç "Ben senin sığındığın Hak teâlânın elçisi Cebrail'im" der ve ona temiz bir oğlan doğuracağı müjdesini verir.
Yûsuf-i Neccar müstakbel hanımının iffetini edebini iyi bilir, onun hamile kaldığını görünce çok şaşar. Ancak Hazret-i Meryem'den "Allahü teâlâ tohumsuz ekin bitirmeye, yağmursuz ağaç yetiştirmeye kâdirdir" cevabını alınca susar, bir daha bu mevzuyu asla açmaz.
Ancak etrafındakiler dedikodu yapmaya iftira atmaya başlarlar. Doğum yaklaşınca insanlardan uzaklaşır, Kudüs'ün 10 km güneyindeki Beyt-i Lahm'da Hazret-i Îsâ'yı doğurur. Hazret-i Meryem mahcup ve mahzundur ancak Cebrail Aleyhisselam onu teselli eder.
MÜFRİT İFTİRACILAR
Çok geçmez Yahudiler izini bulur, başına toplanırlar. Hep birlikte hakaretler yağdırırlar. Hazret-i Meryem onların kaba sözlerine karşılık vermez ancak kucağındaki nurlu bebek konuşmaya başlar: "Ben cenâb-ı Hakk'ın kudreti ile yarattığı bir kulum. Bana kitap verdiği gibi peygamberlik de vermiştir. Her nerede olursam olayım, beni mübârek kıldı..." (Meryem sûresi).
İsrâiloğulları beşikteki çocuğun şehâdeti üzerine şaşırıp kalırlar, fakat dedikodudan caymazlar. İftiranın dozunu artırır Zekeriyya Aleyhisselama saldırırlar, mübarek peygamberi şehit eder ardından Yûsuf-i Neccar'ı sıkıştırırlar.
Aksi gibi o yıllarda Yahûdî Kralı Herod, çocukları öldürtmektedir, babasız doğan çocuğu da duyar, katletsinler diye adamlarını yollar. Hazret-i Meryem, oğlu Îsâ'yı alıp, Mısır'a gider ve 12 sene orada kalırlar. Sonra Kudüs'e döner. Hazret-i İsa 30 yaşında iken peygamberliği bildirilir ve tebliğe başlar. Hazret-i Meryem, Îsâ aleyhisselâmın göğe kaldırılmasından 6 sene sonra Kudüs'te vefat eder.