İlim ve edep timsali

Eshab-ı kiram arasında ilminin derinliği itibarı ile Aişe Validemiz en ön sırada yer alıyordu. Annelerimiz içinde dini hükümleri en iyi bilen de O idi.

Hane-i saâdetin sakinleri şüphesiz annelerimizdir ancak Hazret-i Hadice ile Aişe validelerimizin Ezvac-ı Tahirat arasında müstesna bir yeri vardı. Birincisi vahyin 15 yıl öncesinden başlamak suretiyle Mekke'de, ikincisi ise Medine-i Münevvere yılları ve sonrasında Allah resûlünün (sallallahü aleyhi ve sellem) iki has veziri gibiydi. İman, fedakârlık ve kahramanlık gibi unsurların öne çıktığı Mekke-i Mükerreme'de Allahü teâlâ Hadice Validemiz gibi mübarek bir insanla resulünü yalnız bırakmadı.Aişe validemizin konumu daha farklıydı, zira o, din adına hizmet edilmeye ihtiyaç duyulan Medine yıllarında risalet mektebinin en kıymetli şahsiyetiydi. Hususi bir kabiliyete sahip yaratılmıştı. Rabbimiz İslam dininin anlatılması için kendilerine müthiş bir zekâ ve hafıza lütfetmişti.
Resulullah'a zevce olma bahtiyarlığına ulaşan Ezvac-ı tahiratın her biri, dünyaya gelip göçen herhangi bir insan değillerdi. Her şeyden önce onlar annelerimizdir. Bu makamı onlara bizzat Allahü teâlâ vermişti.
Aişe validemiz eşine ender rastlanacak bir takvâya sahipti. Dünyaya hiç kıymet vermezdi. Muaviye radıyallahu anh kendisine iki yüz bin dirhem hediye gönderdi. O da hemen Medine-i Münüvvere'de bulunan fakirlere dağıttı. Son parayı da verdikten sonra hizmetçi kadın sordu:
- Para bitti mi?
- Evet bitti
- Ama efendim ikimiz de niyetliyiz ve iftarlık bir şeyimiz yok, niye bir miktarını ayırmadınız?
- Ya hakikaten öyle... Daha önce niçin hatırlatmadın?
Cömertliğin bu kadarı kimde görülmüştür?
KADINLARIN TEMSİLCİSİ
Aişe Validemiz hane-i saadete girdiği andan itibaren çok farklı bir vazife almıştı. Ümmet-i Muhammed'e bilhassa hanımlara hocalık yapıyor, bununla beraber zayıfların sığınağı, dertlilerinin ortağı, kimsesizlerin sahibi idi. Hiç şüphe yok ki Eshab-ı kiram arasında ilminin derinliği itibarı ile Aişe Validemiz en ön sırada yer alıyordu. Annelerimiz içinde en çok hadis-i şerif ezberleyen, dinî hükümleri en iyi bilen Aişe validemizdi.
Hazret-i Aişe validemiz buyuruyor: Bir gün efendimizin zevceleri toplanmıştık. Merak bu ya sordum: "Bu dünyadan ayrıldıktan sonra size en önce hangimiz kavuşacak?"
- Hanginizin kolu daha uzunsa!..
Peygamberimiz aleyhisselam çıktıktan sonra iple kollarımızı ölçmeye başladık. Zeyneb bint-i Cahş'ın (Radıyallahü anha) kolu uzun çıktı. Sonradan anladık ki kolu uzun demekten maksat en çok sadaka veren demekmiş. Öyle de olsa o kazanırdı, hepimizden cömertti zira.
Hakikaten Resul-i Ekrem'in vefatından sadece 6 ay sonra Efendisine kavuştu.
Peygamber Efendimiz, 632 senesinde hastalanınca son gününü Aişe validemizin evinde geçirdi ve orada vefat etti. Resûlullah Efendimizin vefatının ardından Eshâb-ı kirâm, Aişe validemize 'müminlerin annesi' adını vererek, ona büyük hürmet gösterdiler. Hazret-i Aişe validemiz sahâbe içinde 40 yıla yakın bir müddet daha yaşayarak 2210 hadis-i şerif rivayet etti…