Ahiret kazancın da muhafaza edilmektedir

Malik bin Dinar hazretleri anlatır: Bir sene nafile hac yapmaya niyet ettim. Bu günlerde, bir harabenin yanından geçiyordum.

Malik bin Dinar hazretleri anlatır: Bir sene nafile hac yapmaya niyet ettim. Bu günlerde, bir harabenin yanından geçiyordum. Harabeye giden bir kadın gördüm. Birilerinden gizlenmek ister gibi etrafına bakıyordu. Derken ölü bir tavuğu koltuk altına yerleştirerek harabeden ayrıldı. Kadın evine ulaşana kadar ben de peşinden gittim. Kapıyı çaldı. Bir kaç çocuk ona kapıyı açtılar ve: “Anne! bize bir şey getirdin mi?” diye sordular. “Evet, size bir tavuk getirdim. Şimdi pişiririm yersiniz” dedi. Bu olanlara hayret ettim. Kadının neden böyle yaptığını merak ettim. Sonradan seyyide olduğunu öğrendiğim o hanıma “Seni az önce takip ettim. Ölü bir tavuğu aldığını gördüm. Ölmüş olan bir tavuğu yemek haramdır. Niye böyle yaptın?” diye sordum. O cevaben “Günlerdir evde yiyecek bir şey yok. Komşumuz et pişirmişti. Etin kokusu çocuklarımı mahzun etti. Ben de bulduğum bu ölü tavuğu getirdim” dedi.
Bunu duyunca perişan oldum, Hac için ayırmış olduğum takriben on bin dirhem parayı kadına verdim.”
Hacılar döndüklerinde hazreti Malik’i görünce “Ne zaman döndün? Biz seni Mina’da ve Arafat’ta gördük” dediler. Malik “Ne tuhaf! Ben Kûfe’deydim” dedi. Bu sırada bir adam yanlarına gelerek “Siz Malik bin Dinar mısınız?” diye sordu. “Evet” dedi. “Bu paralarını al, senin bendeki emanetindir. Bir gün Mina’da biz çadırdayken bir şahıs geldi ve ‘Kûfe ehlinden misiniz?’ diye sordu. Ben ‘evet’ dediğimde; ‘Kûfe’ye gittiğin vakit bu para kesesini Malik bin Dinar’a ver’ dedi ve ayrıldı. Mübarek zat o paraları alıp saydığında tam olarak on bin dirhem çıktı; o gece rüyada bir ses duydu “Bu dünyevi bir kazançtır, dünyadaki amelinin karşılığıdır. Ahiret kazancın da ayrıca muhafaza edilmektedir”.