Bi'dünya otomobil

Tarihten isimleri silinmiş birçok antika aynı çatı altında. Hatta ilk Zeplin bile burada...

Kaydet

Ali Çelik / Hollanda - Avrupa’nın en büyük klasik ve antika otomobil müzelerinden ‘Louwman Museum’ uzun zamandır görmek istediğim yerler listesindeydi. Şöyle ki; otoriteler tarafından dünyanın en önemli koleksiyonları arasında gösteriliyordu. Bana sorarsanız da Mercedes, Alfa ve Ferrari gibi üreticilerin kendilerine ait marka müzelerden sonra bugüne kadar gördüklerimin en iyisi...
Eğer siz de otomobil tarihi, antika ve klasik araçlara meraklısıysanız görmenizi kesinlikle tavsiye etmiyorum. Çünkü öyle nadide parçalar var ki, aklınızı uzun zaman meşgul edebilir...
Efendim, mekân Louwman’lara yani Hollanda’nın en zengin ailelerinden birine ait. Mesela uzun yıllardır Lexus, Toyota ve Suzuki gibi markaların distribütörlüğünü yapıyorlar. İşi öylesine ilerletmişler ki, Japon Toyoda ailesi ile ahbap olmuşlar. Müzede 250’ye yakın araba var. Koleksiyon işi, 1934’te Dodge ithalatçısı olan Pieter Louwman’ın aldığı 20 yıllık az bulunan bir Dodge ile başlamış. Merak ilerlemiş, koleksiyoncuların araçlarını topluca satın almalara kadar gitmiş, paranın gücü işte...
Lahey’deki 10 bin metrekarelik üç katlı müzenin hikâyesi çok uzun. Mesela müzeye girerken iki aslanlı sütunun arasından geçiyorsunuz. Bunlar Louwman ailesine ait hayvanat bahçesinin eski kapılarıymış. Neyse, biz gelelim içeridekilere... Motosikletler, eski ilanlar, posterler hatta tamirhane tabelaları… Araçlar için tasarlanmış piknik çantaları, eski benzin pompaları, Formula1 araçlarından tutun dünyanın ilk elektrikli prototipleri ve tabii ki olmazsa olmaz Elvis Presley, Winston Churchill gibi tarihte iz bırakmış ünlülerin otomobilleri...
Karşıma ilk çıkan araba eski Mısır’dan mesela, köşelerinden tutup hizmetçilerin kaldırdığı bir el arabası. Evet, yanlış okumadınız 4 insan gücüyle çalışan 4x4, üstü açık ve tek kişilik. Sanırım zamanın spor arabası, acaba halk otobüsü olsa nasıl olurdu?
Tam dört saatimi bu müzede harcamışım, kapanıyor diye ikaz ettiler. İki kare de şu Bugatti’den alayım diye çırpınırken Müze Müdürü’ne yakalandım. Güvenlik kamerasından beni izliyormuş, “1950 Studebaker’in başından 10 dakika ayrılmadınız, endişelendik. Durumunuzu sonradan fark ettik. Geniş zamanda tekrar bekleriz, belki depodaki araçlara bile göz atarız” dedi ve elime bir paket verdi. Dondurmasını yere düşüren çocuk gibi öne eğilen başımı sevinçle kaldırarak teşekkür ettim. Dışarıdaki otoparkta süper spor araçlara burun kıvırarak hediyemi açtım. Müze tarihini ve sergilenen araçları anlatan 600 sayfalık bir kitapla karşılaştım...