Tutarlı bir ebeveyn misiniz?

Ebeveynlikte bazen anne ve babalar fikir ayrılığına düşebiliyor. Annenin hayır dediğine babanın evet demesi ise çocuğun kafasını karıştırarak iyi-kötü/ doğru-yanlış ayrımını yapamaz hâle getirebiliyor.

DUYGU YILMAZ

Bilinçli bir ebeveyn olmak isteyen her anne babanın karşısına çıkan kelime tutarlılıktır. Bu sözcük TDK’ya göre bütünlüğü bozmayacak şekilde uyumlu olmak, en önemlisi ise birbirleriyle çelişen davranışlar içerisinde olmamak demektir. Uzmanlara göre de çocuk yetiştirirken iki temel unsur vardır. Bunlardan biri şüphesiz koşulsuz sevgiyken diğeri de disiplindir. Doğru bir disiplinle çocuk sınırlarını ve bazı değer yargılarını öğrenir. Ancak genellikle anne babalar çocukla iletişim kurarken tek bir noktada buluşamazlar. Elbette ki anne babanın farklı kişilik yapıları, yetişme tarzları, anlayışları ve değişik farklılıkları olacaktır. Buna bağlı birbirlerinden farklı mesajlar vermeleri de maalesef çocuk yetiştirme serüvenini zorlaştırabilir.

OLUMSUZ DAVRANIŞ PEKİŞİYOR

Tutarsızlık hâli kaygıyı artırırken, ebeveyn çocuk ilişkisine endişeli hâl yerleşir. Öte yandan dikkat çekmeyi seven çocukların en çok yaptığı şeyler bağırmak ve ağlamak. Çoğu ebeveyn ise çocuğun bu davranışını sonlandırması için hayır dediği şeye hemen evet demeyi tercih ediyor. Ancak uzmanlar bu durumun çocuğun davranışını pekiştireceğine dikkat çekiyor. Kafasında basit bir denklem kuracak olan çocuk “ağladığımda/bağırdığımda istediğime kavuşabiliyorum” şeklinde düşünür. Böylece anne babanın birbirinden farklı mesajlar vermesi de çocuk eğitiminde farkında olmadan yapılan tutum hatalarının ilk sırasına yerleşir. Zira bir olay karşısında farklı tepkiler verilirse çocuk doğru-yanlış, iyi-kötü ayrımını yapamaz hâle gelir. İşte tam bu noktada da ebeveynlikteki iyi polis kötü polis söylemi ortaya çıkıyor. Anne ve babasının uzlaşamadığını fark eden çocuk istediği şeyin gerçekleşmesi için elbette gideceği kişiyi biliyordur.

Uzmanlara göre eğer çocuk, sahip olmak istediği şeyi bağırarak istiyorsa bunun altında yatan sebebe odaklanılmalı. Sınırlı özgürlük çerçevesinde tutarlı ve sabırlı bir şekilde açıklama yaparak hayır demekten vazgeçilmemeli. Kısaca anne ve baba kuralları birlikte alarak net olmalı. Birinin hayır dediğine diğeri evet dememelidir. Bağıran bir çocuğa ebeveyni de bağırarak karşılık verdiğinde bu davranış çocuk tarafından tekrarlanabilir hâle gelebilir. Evde kuralların olduğunu, tutarlı bir şekilde uygulandığını gören ve sınırlı bir özgürlüğünün olduğunu kavrayan çocuklarda bu tür davranışlara çok daha az rastlandığına dikkat çekilmektedir.