Haberi bırakıp yardıma koştuk! Önce insanız, sonra gazeteci...

Asrın felaketi duyulur duyulmaz bölgeye koşan İHA muhabirleri il il ilçe ilçe gezerek gelişmeleri aktardı. Afetin ortasında haber yapmak kolay değildi. Kimi zaman iş başa düştü. Kamera ışıkları göçük altında kalanların imdadına yetişti. Arkadaşlarımız felaketin ortasında yaşadıklarını ve şahit olduklarını anlattı.

Mahmut Özay (Türkiye Gazetesi): Adıyaman’da görev yaptım. Acılara şahit oldum. Enkaz başında konuştuğumuz herkes yaşadığı dramı gözyaşlarıyla anlatıyordu. ‘Annem, babam, kızım gitti’ sözleri sonrası sarılan insanlarla birlikte ağladık. Dik durup haberini tamamlamak istiyorsun ama ne mümkün? Röportajları yarıda kesmek zorunda kaldık. Bu duygunun tarifi yok. Orada taş olsan dağılırsın! Çünkü önce insan sonra gazeteciyiz… Onun için zaman zaman gazeteciliği bir kenara bırakıp yardıma koştuk. Yeri geldi makineyi çantaya koyup kimsesiz tabuta omuz verdik, yeri geldi yardım tırlarını boşalttık. ‘Gazeteciyim’ dediğimizde herkes sesinin duyurulmasını istiyordu. Yazdığımızdan sonra bunların karşılanması müthiş mutlu etti. Mesleğin en güzel yanı da bu...

BİNA ÇÖKEBİLİRDİ AMA HABERCİLİK AĞIR BASTI

Murat Kanber (İHA Kastamonu Bölge Müdürü): Karabük Bölge Müdürü’müz Yasin Erdem ile birlikte Gaziantep’te bulunan öğretmenevinde depreme yakalandık. Gazetecilik refleksi ile deprem anında ilk görüntüleri çekerek haber merkezimize hızlı bir şekilde gönderdik. Öğleden sonra Adıyaman’a geçtik. Hemen Adıyaman muhabirlerimize ulaştık. Bütün ekipmanlarının, hasar gören büroda olduğunu söylediler. Haber akışı için o ekipmanlar gerekliydi. Büronun çevresindeki bütün binalar yıkılmıştı. 6. katındaki bürodan malzemeleri almaya karar verdim. Hızla çıktım. Ofis, savaş alanı gibiydi. 5 dakika içerisinde bütün kamera, fotoğraf makinesi, canlı yayın cihazı gibi ekipmanları alarak indim. Bu sayede haber takibini yapabildik. Girdiğimiz binanın ağır hasarlı olduğunu sonradan öğrendim. Diğerleri gibi çökebilirdi ama ne yapalım meslek refleksi ağır bastı.

HANGİ ENKAZIN BAŞINA KOŞACAĞIMIZI BİLEMEDİK

Refik Fidan (İHA Kocaeli Bölge Müdürü): Antakya’da durum içler acısıydı. Hangi enkaza koşacağımızı bilemedik. Şehir dümdüz olmuştu. Her sokaktan yaralılar çıkarılmaya çalışılıyordu. Binlerce cenaze gördük. Türkiye’nin her bölgesinden insan gelmişti. Göçük başları arama kurtarma ekipleriyle doluydu ama yetmiyordu. Gazeteciyiz, görevimiz yaşananları duyurmak, görüntülemek. Ancak kaç sefer hatırlamıyorum, bıraktık haberciliğimizi bir kenara, yardıma koştuk. Araçları olmayan madencileri bir enkazdan aldık diğer enkaza taşıdık. Akü lazım diye bağırdılar, enkazdan hasar görmüş araçların akülerini söküp kurtarma ekiplerine taşıdık. Ses duyduk, ekipleri tuttuk kolundan enkaza getirdik... İnanılmaz bir mücadele ve göz yaşartan dayanışmaya şahit olduk.

KARANLIĞA IŞIK OLDUK

Volkan Kayalar (İHA İstanbul muhabiri) : Elbistan’a giren tek ekiptik. Bizim dışımızda sadece Sivas İl Özel İdare ekipleri vardı. İlk geldiğimiz göçükte enkaz altından sesler geliyordu. Kamera ışıklarımızı verdik. Bu sayede iki kişi kurtuldu. Yoğun kar yağışı vardı ve hava sıcaklığı -17 civarındaydı. Sonra başka bir enkaza gittik orada da bir çocuğun çıkarılmasına yardımcı olduk. Sabaha karşı bataryalarımız bitti ama insanlara dokunduğumuz için çok mutlu olduk.

CANI DA KURTARDIK GÖRÜNTÜYÜ DE

Ömer Kılıç (İHA Yazılı Haberler Müdürü): Depreme bölge toplantımız için gittiğimiz Diyarbakır’da yakalandık. Canımızı kurtarır kurtarmaz haber maratonu başladı. Yanda çöken binayı geniş bir açıdan göstermeliydik. Uygun bir yer de yoktu. Gözümüze karşıdaki otel ilişti. Görüntülü Haberler Müdürü’müz Esra Şimşek ile birlikte o çatıya çıkmaya karar verdik. Görevli, imkânı yok çıkmam dedi. El yordamıyla çatıya ulaştık. Bu sırada artçılar sürüyordu. Çekimimizi yapıp indik. Çoğu noktada canı da kurtardık görüntüyü de...

YAYINLARIMIZLA İNSANLAR ENKAZDAN ÇIKARILDI

İsmail Coşkun (İHA Foto Muhabiri): Kurtarma çalışmaları esnasında sürekli vatandaşlar bizi çağırarak enkaz altında yakınları olduğunu söylediği yerlere götürüyordu. Amaçları arama ekibinin yayın yaptığımız yerlere gelmesiydi. Bu yayınlar sırasında enkazdan ses geldiği söyleyen bir kadınla bir noktaya gittik. Oradan gerçekten sesler geliyordu. Daha önce konuştuğumuz arama kurtarma ekiplerini aradık. Ekipler geldi kadının çocuğuna ulaşılamadı ama o binadan insanlar sağ çıkarıldı. Hayatın kurtarılmasına vesile olduk.