Diş minesi bile hala duruyor... Bilim insanları 3,5 milyon yıllık megalodon dişi buldu

Wyoming Üniversitesindeki paleontologlar, Kuzey Pasifik'in Hawaii kıyılarında 3,5 milyon yıllık megalodon dişi tespit etti. Bilim insanları bu fosilin, soyu tükenmiş olan hayvanın doğal ortamındaki ilk korunmuş diş örneği olduğunu söylüyor.

Kaydet

7,6 santimetrelik megalodon dişi, denizin derinliklerinde bulunan ilk diştir, çünkü megalodon dişlerinin çoğu deniz tabanı çökeltilerinden çıkarılmakta. Örneğin büyük bir kısmı fosilleşmediği için ekip daha önce hiç olmadığı kadar ince detayları görme şansı yakaladı, içindeki mine ve süngerimsi öz hâlâ sağlamdı.

Keşif, bilim insanlarının derin deniz jeolojisini ve biyolojisini anlamak için bölgeyi uzaktan kumandalı bir araçla incelediği sırada tesadüfen yapıldı. Araç, deniz tepesine ulaştı ve diş, açıkta ve bozulmadan kayaların arasında yatıyordu.

Wyoming Üniversitesinden paleontolog Tyler Greenfield, çalışmaya ilişkin yaptığı açıklamada şöyle dedi:

"Deniz tabanında, özellikle ana karadan uzakta, uzun süreler boyunca çok az veya hiç tortu birikiminin meydana gelmediği derin okyanus havzaları gibi alanlar var. Dişlerin aşınarak daha genç çökeltilere dönüşmesi de mümkün ancak bu durumda bu muhtemelen gerçekleşmemiştir."

MİLYONLARCA YILDIR BİR DENİZ SIRTINDA SAPASAĞLAM DURUYORMUŞ

Dişin tırtıklı kesici kenarları hâlâ sağlamdı; bu da fosilin bulunmadan önce çevredeki kayalardan ayrılıp okyanusa yuvarlanmadığının işareti.

Dünya çapındaki sahillerde bulunan birçok fosilleşmiş köpekbalığı dişi, sıkışıp kaldıkları kaya oluşumundan çıktıktan sonra bu süreçten sonra yumuşamaktadır. Ancak bu yeni örnekte, düzensiz kenarları farklı bir hikaye anlatıyor.

Araştırmacılara göre bunun nedeni bir kısmının konumu. Fosiller genellikle ölü bir bitki veya hayvanın megalodon gibi deniz canlıları gibi toprak veya kumla kaplanmasıyla oluşur.

Vücutta giderek daha fazla tortu tabakası biriktikçe, mineraller kemiklerin veya hücre duvarlarının yerini alır ve kalıntıları orijinalinin mükemmel bir kaya kopyasına dönüştürür. Çoğu fosilin tortul kaya oluşumlarının katmanları arasında sıkışmış halde bulunmasının nedeni budur. Ancak megalodon dişinde böyle bir durum olmadı. Diş, son birkaç milyon yılını, okyanus akıntılarının kumun üzerini örtmesini engellediği bir deniz altı sırtının tepesinde tüneyerek geçirdi.

Örneği benzersiz kılan bir başka şey daha vardı; dişin yalnızca dış kısmı fosilleşmiş görünüyordu. Tabanı gibi ucu da kırılmıştı ve içindeki süngerimsi özü açığa çıkmıştı. Manganez minerali dişi kaplamaya başlamıştı ama şu ana kadar bu sadece kısmen gerçekleşmişti.

Genellikle manganez, iç kısmı açığa çıkan bir dişi fosilleştirdiğinde, sonuç yalnızca mineoid yani içi boş bir diş kabuğu olur.

Derin deniz solucanlarının, köpekbalığı dişlerinin açıkta kalan kısmıyla beslendiği ve bunun da süreci hızlandırdığı biliniyor.

Bulgular, Historical Biology dergisinde yayımlandı.

MEGALODONLARIN BÜYÜK BİR KISMI KIYILARDA YAŞADI

Bu tür fosiller üzerinde yapılan geçmiş araştırmalara göre megalodonların çoğunun kıyıda yaşadığı görülüyor. Bu tarih öncesi köpekbalığının kalıntıları genellikle kıyıdaki kaya oluşumlarında bulunmakta.

Her ne kadar bu diş, Pasifik Okyanusu'nun ortasında, karadan uzakta bulunmuş olsa da, açık okyanusun deniz tabanında bulunan ilk diş değil. Bilimsel kayıtlar, burada başka megalodon kalıntılarının da bulunduğunu gösteriyor.

Bilim insanları bu konuda, "Bu dağılımın muhtemel bir açıklaması okyanus ötesi göç olabilir" diyor.

Okyanusun en büyük köpekbalığı olarak megalodonun yerini alan büyük beyaz köpekbalığının göç ettiği biliniyor.