Çocuklar büyükanneye emanet

Ailelerin yüzde 52’si çocuklarını kendi anne ve babasına emanet ediyor ama ne yazık ki onları günde 2-4 saat görüyor. İlgilenme vakti ise çok daha az...

CANAN ERASLAN

Çocuklarından uzak oldukları için hep vicdan azabı çeken anneleri daha da üzmek değil amacımız ama bir de gerçek var: Çalışan anneler çocuklarını günde sadece 2 saat görüyor. Alışveriş, temizlik, gezme, sosyal faaliyet, arkadaşlarla buluşma, akrabaların düğün ve benzeri davetleri derken bu süre ne yazık ki hafta sonları da pek fazla artmıyor. Çocuk anne ve babanın yanında olsa dahi, gördüğü ilgi minimumda kalıyor. Bu konuda Dorinsight tarafından bir araştırma yapılmış. “Çalışan Anne Babaların Çocuklarıyla İletişimi Araştırması” ailelerin çocuklarına ne kadar ve ne şekilde vakit ayırdığını ortaya koyuyor. Araştırma için anne ve babalara “Çocuğunuzla hafta sonu aktivitesi yapıyor musun?” diye sorulmuş. Bu soruya ‘evet’ diyenlerin yüzde 71’i çocuk parkına gittiklerini söylerken, yüzde 59’u evde beraber vakit geçirdiğini, yüzde 45’i AVM’ye gittiğini, yüzde 30’u da mutlaka sinema-tiyatro gibi etkinliklere gittiğini ifade etmiş.
Çeşitli sosyo-ekonomik segmente mensup 300 kişinin katıldığı ankette ayrıca “Gün içerisinde çocuğunuza kim bakıyor?” sorusuna da cevap aranmış. Katılımcıların yüzde 52’si “Büyükanne/büyükbaba ilgileniyor” cevabını verirken, yüzde 12’si bakıcının ilgilendiği cevabını vermiş. Anne ve babaların yüzde 36’sı ise çocuğun kreş ya da okulda kaldığını ifade etmiş. İş hayatı sebebiyle daha zor tabii ama ankette çocukla geçirilen zaman da sorulmuş ailelere. Katılımcıların yüzde 19’u günde 0-2 saat, yüzde 38’i 2-4 saat, yüzde 42’si ise 4 saatten fazla zaman geçirme imkânları olduğunu söylüyor.

Siz çok sevin ki çocuğunuz her ilgiyi sevgi zannetmesin
Uzmanlar, anne ve babaların çocuklarını ne kadar az görürse görsünler, mutlaka günlük faaliyette bulunmak gerektiğini hatırlatıyor. Çocuğun şahit olduğu, duyup da yanlış anladığı, korktuğu bir şey olabilir. Bunu bilip tedbir almak çok önemli. Bunun için çocukla konuşmak gerek. Her gün, neler yaptığını sorup anlatmasına fırsat vermek lazım. “Ben şu olaydan çok etkilendim” diyen bir çocuğa anne ve babası “Aman da çok etkilenmişmiş benim kızım” diye işi oyuna vurmak çok tehlikeli. Bu durumda çocuğun kendini ifade etmesini önlemiş, onun anlatacağı şeyin aslında sizin için hiç önemi olmadığını göstermiş olursunuz. Bu durumda çocuk size güvenmeyecek, anlatmayı denemeyecektir bile. Unutmayın, çocuğunuza gerekli sevgi ve ilgiyi göstermezseniz, başkalarından göreceği ilgiyi gerçek sevgiyle karıştırabilir.