Dünyada ses getiren filmin oyuncuları: Hind’in hikâyesini ağlayarak film yaptık

İsrail saldırısında katledilen 6 yaşındaki Hind adlı kız çocuğunun son anlarını işleyen “The Voice of Hind Rajab (Hind Receb’in Sesi)” filminin Filistinli oyuncusu Motaz Malhees “Sette Hind’in ve diğerlerinin gerçek seslerini dinlerken birileri kalbimi defalarca bıçaklıyor gibi hissettim. Filmde oynarken bazen panikledim bazen de ağladım” diyor.

MURAT ÖZTEKİN - Gazzeli Hind Rajab adlı 6 yaşındaki kız çocuğu, geçen yıl ocak ayında yakınlarıyla beraber İsrail bombardımanı altında kalmış, yetkililerden telefonla yardım istemiş ama katledilmekten kurtulamamıştı. Onun acı dolu son telefon konuşmaları ise yürekleri burkmuştu. Bu trajik hadise Tunuslu yönetmen Kaouther Ben Hania tarafından “The Voice of Hind Rajab (Hind Receb’in Sesi)” adlı filme dönüştürüldü. Film, başta Venedik olmak üzere birçok prestijli festivalde ses getirdi. Biz de 16. TRT Belgesel Ödülleri çerçevesinde Türkiye’de gösterilen filmin oyuncuları Motaz Malhees ile konuştuk.

Aslında Filistin’de hayata gözlerinizi açmışsınız. Oyunculuğa nasıl başladınız?

Cenin’de geçen çocukluğumun iki tarafı var. Bir yandan işgal ve baskılara maruz kalıyor, diğer yandan da top oynamaya devam ediyorduk. Çocukken bir tankın ne yapacağını tam olarak anlamıyorduk. Ta ki mahallede bir arkadaş öldürülene kadar... Emir öldürülünce 12 yaşında çocuk olmama rağmen onun hikayesini bir tiyatro oyunuyla anlatmak istedim. Oynadığım ilk oyun buydu. Daha sonra okuldan ayrılıp Filistin’deki “Özgürlük Tiyatrosu”na katıldım. Profesyonel oyunculuğu orada öğrendim.

---

OYUNCULUK BENİM SİLAHIM

Oyunculuk sizin için sesinizi duyurmanın bir yöntemi mi?

Oyunculuk benim silahım. Ancak bu silah kimseyi öldürmüyor! Hikayeleri dünyaya anlatarak gezegenimizi daha iyi bir yer haline getirmenin bir aracı bu...

Konuyu “The Voice of Hind Rajab” filminize getirmek istiyorum. Hind’in sesini haberlerde ilk duyduğunuzda neler hissetmiştiniz?

Hind Rajab’in internete düşen iki dakikalık ses kaydını dinledikten sonra oturup ağlamıştım. Bir çocuk kurtarılmak için yalvarıyordu. Filistin Kızılayı’ndaki insanlar onun için ellerinden geleni yaptılar ama 12 gün sonra cesedi yüzlerce merminin isabet ettiği arabada bulundu. Öldüğünü öğrendiğimde yer yarılsa da beni yutsa dedim. Önce Hind hakkında bir tiyatro oyunu yapmayı düşündüm ama kısa bir zaman sonra bu film için teklif geldi.

Filistin’de benzeri durumlara aşina olduğunuz için filme hazırlıkta çok zorlanmadınız sanırım...

Evet, Hind’in başına gelen trajik durum aslında aşina olduğumuz bir şey. Ancak bu rol için yine de ciddi araştırmalar yaptık. Canlandırdığım Filistin Kızılayı elemanı Omar Alkam’la görüşüp o güne dair her detayı öğrendim.

HEM PANİKLEDİM HEM AĞLADIM

Peki filmi çekerken en çok zorlandığınız sahne hangisiydi?

Filmdeki bütün sahneler benim için çok zordu. Ancak setin ilk gününde Hind’in ve diğerlerinin gerçek seslerini dinlerken birileri kalbimi bıçaklıyor gibi hissettim. Filmde oynarken bazen panikledim bazen de ağladım.

---

İNSANLAR ACIYI YÜREĞİNDE HİSSETTİ

Film Batı’da ses getirdi. Bu kadar beğenileceğini tahmin ediyor muydunuz?

Güçlü bir film ortaya çıkardığımızı biliyordum ama doğrusu bu kadar reaksiyon alacağını düşünmüyordum. Benim için en büyük sürpriz ise eserin jüri ödülü aldığı Venedik Film Festivali’nde 24 dakika ayakta alkışlanmasıydı. Bu sinema tarihindeki en uzun süreydi. İnsanlar ayakta alkışlarken aynı zamanda ağlıyorlardı. Yüzlerine baktığımda Hind’in acısını yüreklerinde hissettiklerini görebiliyordum.

Peki, sinema gerçekten bir şeyler değiştirebiliyor mu?

Sinemanın bir şeyleri değiştirebileceğini görüyoruz. Bunun en büyük örneği İspanya’dır. Elbette birçok şey var ama sinema da bunda rol oynuyor.

İnsanlar sizi alkışlıyorlar ama ABD gibi bazı ülkelerde filminizi dağıtmakta zorlandığınıza dair haberler çıktı...

Evet, ABD’de filmimizi dağıtmakta zorluk yaşıyoruz. Çünkü Filistin’de ne olduğunu açıkça anlatıyor. Her zaman böyle filmler aleyhine kampanya yürütülüyor ve bu çok üzücü bir şey. Ancak Avrupa’da çok iyi karşılandık. Mesela İtalya’da filmi çeyrek milyon insan seyretti.

Batı’da Filistin’e bakış değişti. Şimdi ise bir “ateşkes” safhasına girildi. Filistin’in geleceği için ne düşünüyorsunuz?

Gelecekte ne olacağını bilmiyorum. Ancak olmasını istediğim şey elbette hürriyet, eşitlik ve çocuklarımız için emniyet. Yani yaşamak istiyoruz.

---

AKTRİS SAJA KILANİ: HİÇBİR ÇOCUK HAYATI İÇİN YALVARMAYI HAK ETMİYOR

Filmin oyuncularından Saja Kilani ise gazetemize yaptığı açıklamada “Bunun bir parçası olmaktan dolayı çok onur duyuyorum. Yönetmene bana bu şansı verdiği için çok teşekkür ediyorum. Bu hikayeyi anlatmak gurur verici ama aynı zamanda çelişkili şeyler hissettiriyor. Ancak (Gazze’de) devam eden durum göz önüne alındığında yapılan şey önemliydi. Bir sanatçı ve oyuncu olarak yapabileceğim şey buydu” ifadelerini kullanıyor.

“Bence dünyadaki hiçbir çocuk hayatta kalmak için yalvarmayı hak etmiyor” diyen Kilani sözlerine şöyle devam ediyor: Hiçbir çocuk böyle bir duruma düşmemeli. Çocuklar hayatın tadını çıkarmalı ve onların çocuk kalmalarına izin verilmeli. Bu kadar küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kalacak bir duruma düşmemeliler. Umarım dünya bunu anlar. Bense her zaman umutluyum. Umutlu olmak zorundayız.