28 yılda 48 bin kilometrenin ardından eve dönüş: Karl Bushby’nin yürüyüş hikayesi

Karl Bushby 29 yaşında İngiltere’den yola çıktığında oğlu henüz 7 yaşındaydı. Aradan geçen 28 yılda yaklaşık 48 bin kilometre yürüdü. Buzulları, çölleri, denizleri, savaş bölgelerini, imkansız vizeleri ve pandemiyi aştı. Şimdi 57 yaşında, başladığı yer olan memleketi Hull’a dönmeye hazırlanıyor. Geride ise sadece dünyanın etrafında yürünmüş bir rota değil, bir ömre sığacak kadar uzun bir hikâye bırakıyor.

Özetle Dinle

Kaydet

Geçtiğimiz günlerde bir haber sosyal medyada dikkat çekti. "Karl Bushby adlı seyyah 28 yıl süren yolculuktan sonra evine dönüyor" şeklindeydi.

Karl Bushby kimdi ve bu 28 yıl boyunca neler yapmıştı?

Gelin modern zamanların en uzun süren yürüyüşlerinden birine yakından bakalım.

MİLENYUM NESLİ KEŞFE ÇIKIYOR

İnsanlık tarihini yürüyenlerin tarihidir denilse yanlış olmaz. Ademoğlu tarih boyunca yürüyerek dağları aştı, nehirleri geçti, yeni topraklara ulaştı.

İslam tarihinde yolculuk, aynı zamanda ilmin peşinden gitmenin bir yoluydu. Hadis öğrenmek için şehir şehir dolaşan muhaddislerden uzak beldelere giderek gördüklerini ve duyduklarını kaydeden seyyahlara kadar nice isim, ömürlerini yollarda geçirerek bilgiyi kayda geçirdi.

İbn Battûta’nın Kuzey Afrika’dan Çin’e, Anadolu’dan Hindistan’a uzanan seyahatleri; Evliya Çelebi’nin Osmanlı coğrafyasını adım adım dolaşarak kaleme aldığı Seyahatnâme’si tarihin canlı birer şahidi oldu.

Seyyahlık sadece doğuda değil batıda da aynı fonksiyonu gördü. Seyyahlar bu gezilerini bazen dini sebeplerle bazen casusluk faaliyetiyle bazen elçilik vazifesiyle icra ettiler.

Modern zamanlara gelindiğindeyse her ne kadar ulaşım imkanları gelişse de gezmek yeni dünyada kolay değildi. Zira artık devletlerin sınırları çizilmiş, bir ülkeye vizesiz girmek, gezmek imkansız hale gelmişti.

2. Dünya Savaşı sonrası iki bloklu dünya düzeninde artık seyyahlar sadece müttefik ülkeleri görebiliyorlardı.

1990'larda artık bu da değişti. 2000'e doğru gidilirken global tekrar yeni bir dünya oluşuyor, milenyum nesli de yeniden keşfe çıkıyordu.

İşte Karl Bushby'nin hikayesi tam da bu tarihi eşikte başlayacaktı: 1998.

HER ŞEY BİR İDDİA İLE BAŞLADI

Karl Bushby; kumral saçları, yumuşak sesi ve nazik gülümsemesiyle ilk bakışta bir "çelik adam" görüntüsü vermez. Ancak bu dış görünüş, SAS komandosu bir babanın gölgesinde büyüyen, okul yıllarında disleksiyle boğuşan ve "kolay av" olarak görülüp ağır zorbalıklara maruz kalan bir çocuğun inşa ettiği sarsılmaz iradeyi saklar.

Bir gün barda otururken konu seyahatlerden, yürümekten açılır orada iddiaya girer: Şili'den İngiltere'nin Hull şehrine kadar tamamen yürünerek kesintisiz bir ayak izi hattı oluşturabilirim.

Arkadaşları bunu yapabileceğine inanmadı ama o bu macera için tetiklenmişti.

İKİ MUTLAK ŞART

Bushby için 1 Ekim 1998’de Hull’daki Sutton Park Estate’ten başlayan yolculuk, sadece bir coğrafi keşif değil; kendini dünyaya ve belki de en çok o zorba çocuklara ispatlama arzusudur.

29 yaşındaki eski paraşütçü, yanına "The Beast" (Canavar) adını verdiği özel arabasını, çadırını ve haritalarını alıp yola çıkarken kendine iki sabit şart koydu:

Asla hiçbir vasıtaya binmemek,
Yürüyüş bitene kadar İngiltere’ye dönmemek.

Yola çıkarken 12 yıllık tahmini bir süre belirledi kendine. Goliath-Expedition adını verdiği rota için henüz 7 yaşındaki oğluna ve gözyaşları içindeki annesine veda ederek Heathrow Havalimanı'na doğru ilk adımlarını attı.

Bushby, Güney Yarımküre'nin en ucunda, Şili'nin dondurucu rüzgarlarında ilk adımlarını atarken, önündeki otuz yılın fiziksel sınırlarını nasıl parçalayacağını henüz tam olarak kestiremiyordu.

ŞİLİ’DEN BERİNG BOĞAZI’NA BİR İLK

Dünya ölçeğinde bir rotayı yaya olarak aşmak, sadece fiziki bir güç değil, aynı zamanda lojistik bir zeka gerektirir. Bushby’nin rotası, coğrafi çeşitliliğin ötesinde, her biri ayrı birer stratejik engel teşkil eden tabiat bariyerlerle doludur. Şöyle ki:

Güney Amerika: Patagonya’nın hırçın doğasından And Dağları’nın Pasifik yamaçlarına uzanan tırmanış.
Kuzey Amerika: ABD’nin Batı Kıyısı, Kanada ve Alaska’nın ıssız otoyolları.
Bering Boğazı: Alaska ile Rusya arasındaki 53 millik hareketli buz kütleleri.
Asya ve Avrupa: Moğolistan, Çin, Kazakistan üzerinden İpek Yolu ve ardından Türkiye üzerinden Avrupa’ya giriş.

Bushby’nin Bering Boğazı’nı yaya olarak geçmesi, keşif tarihinde bir ilktir.

Hareket eden buz kütlelerinin üzerinde uyumak, buzların çatlama sesini dinleyerek sabah tam kıyıda uyanmak ve kutup ayılarıyla köşe kapmaca oynamak, insan iradesinin doğa karşısındaki mutlak zaferidir.

Bu etap, Bushby’nin sadece bir yürüyüşçü değil, aynı zamanda bir hayatta kalma ustası olduğunu ispatlar.

Ancak yolculuğun en büyük engelleri doğadan değil, insan yapımı sınırlardan ve bürokrasiden gelecekti.

28 yılda 48 bin kilometrenin ardından eve dönüş: Karl Bushby’nin yürüyüş hikayesi

12 YILDAN 28 YILA UZANAN GECİKMELER

Dünyada yaşanan krizler düşünüldüğünde en titiz planlar bile altüst olabiliyor. Bushby’nin başlangıçta "12 yıl ve belki biraz daha fazlası" olarak tahmin yürüttüğü takvimin 28 yıla uzaması, modern dünyanın geçirdiği krizlerin bir neticesiydi.

2008 ekonomik krizi sponsorların bir anda buharlaşmasıyla yolculuğunu tam üç yıl duraklattı.

Diplomatik problemler yüzünden Rusya vizesi alabilmek için Washington DC’deki Rus Büyükelçiliği’ne tam 4 bin 800 km yürüyerek gitmek zorunda kaldı. Sırf bir vize istemek için kıtayı arşınlamak, projenin en "absürt" ama kararlı hamlesiydi.

Koronavirüs pandemisi de Bushby’nin takvimine üç yıl daha ekledi.

Bu gecikmeler, bir keşif projesini adeta bir sabır imtihanına dönüştürdü. Bushby, karşılaştığı engelleri yolun bir parçası olarak kabul etti. Dağları aşmak kolaydı; asıl zor olan, banka hesapları ve mühürlü sınırlarla savaşmaktı.

HAYATTA KALMA ROTALARI VE ÖDENEN BEDELLER

Zamanın bu kadar uzaması, sadece takvimi değil, bedenini de ağır bir sınavdan geçirmeye başladı.

Deve bineği değil eşyalarını taşıyan yol arkadaşı oldu.

Bushby’nin vücudu, 28 yıllık bu maratonun adeta bir kayıt cihazı gibiydi. Her bir yara ve dökülen her tırnak, aşılan bir mesafenin belgesiydi:

İran sınırları kapattığında Bushby pes etmedi; rotayı denize kırdı. Hazar Denizi’ni günde iki kez, üçer saatlik seanslarla tam bir ayda yüzerek geçti.

Kolombiya’nın iç savaş ve kaçırma olaylarıyla ünlü Darien Gap bölgesinde bir serseri kılığına girdi. Saçlarını ve tenini boyadı, paçavralar giydi ve askeri kaçış taktiklerini kullanarak sadece balık ve Hindistan ceviziyle haftalarca hayatta kaldı.

Sol bileğinde kesilen bir arteri kendi imkanlarıyla dikti. 50 derece sıcakta burnu kanayıp bayılana kadar California-Arizona sınırını arşınladı. Arktik soğuğunda ölüme saniyeler kala adrenaliniyle hayata tutundu.

Bushby’nin paraşütçü geçmişi, bu fiziki travmaları yönetmesindeki en büyük silah oldu.

Yürümek iradesini güçlendirdiği için asıl güç kaynağı zihni oldu. Röportajlarında küçüklüğünde "kolay av" olan o çocuğun, içindeki gücü yenilediğini itiraf eder. Bu ona göre 28 yıllık bir güç devşirme operasyonudur.

FEDAKARLIKLAR VE İNSANLIĞA DAİR KAZANILAN PERSPEKTİF

Bedeni yıpranma bir şekilde telafi edilir ancak geride bırakılan hayatın ve ailenin maliyeti çok daha derindir.

Bushby yola çıkmasından itibaren geçen 28 yılda dünya tanınmaz hale gelir. Bushby’nin şahsi hayatı da devasa boşluklarla dolar.

Oğlu Alex artık bir babaydı; Bushby’nin hiç görmediği 11 yaşında bir torunu vardır.

Annesiyle 13 yıldır yüz yüze görüşmemiştir. Annesinin, "Başıma bir şey gelirse eve dönme, bu görevi bitir," sözü, projenin duygusal maliyetini ve stratejik ciddiyetinin ispatıdır.

İfadesine göre yol boyunca iki defa "gerçekten aşık" olur ancak vize duvarları ve mesafeler, bu ilişkileri de yolun gerisinde bıraktırır.

Tüm bu izolasyona rağmen Bushby’nin ulaştığı perspektif: "Dünya, yer seviyesinde harika bir yerdir."

Dünyada 24 saatlik haber döngüsüyle oluşan savaş, açlık, şiddet ve nice problemlerle oluşan korkutucu görüntünün aksine, gittiği her yerde insanların nezaketiyle karşılaşmıştır.

Ona göre bu modern insanın içine düştüğü "yabancı korkusuna" karşı yürüyerek kazanılmış bir panzehirdir.

Şimdi ise önünde tek bir büyük engel vardır: bilinmezlerle dolu bir gelecek...

SON DURAK MEMLEKETE DÖNÜŞ

Bushby’nin 30.000 mil yani 48 bin kilometrelik yürüyüş destanı, 1 Kasım’da Hull’da sona erecek. Ancak son engel olan Manş Denizi, ona beklenmedik bir zorluk çıkardı.

Başlangıçta Eurotunnel’ın servis tünelini kullanmayı planlayan ancak reddedilen Bushby, bu yolu yüzerek geçmek zorunda. En son Dailymail'e konuşan seyyah, "Umarım ıslak kıyafet üzerime olur," diyecek kadar hazırlıksız olduğunu ifade ediyor. Ama bir o kadar da gözü kara bir şekilde bu son engeli aşmaya kararlı olduğunun altını çiziyor.

Şimdi 57 yaşındaki Karl Bushby sivil hayata dönme fikrinden "dehşete düştüğünü" itiraf ediyor. Emekli maaşı yok, birikimi yok; sadece tamamlanmış bir görev var.

Werner Herzog’un kamerasının eşlik edeceği bu final, yürüyerek geçen bir hayat tarzının da sonu demek oluyor.

İngiliz seyyah, tamamen değişmiş bir İngiltere’ye dönüyor; Blair’in İngiltere’sinden Brexit sonrası dünyasına bir zaman yolculuğu...

Eve dönerken, 28 yılını tek bir cümleyle ifade ediyor:

"Hiçbir şeyi değiştirmezdim, başardım."