Yaramaz değil sınırlarını öğrenememiş çocuk vardır

Hayattaki sınırları çocuğa öğretmek, ebeveynin işi. Sinirlenince oyuncaklarını kıran çocuğa "Böyle devam edersen oyuncak almayacağımı bilmelisin" denmeli...

CANAN ERASLAN

Çocuklar için genellikle 2 tanım kullanırız. Yaramaz veya uslu... Genellikle uslu çocuğun ailesi durumdan hoşnuttur. Hâlbuki uslu olmayan çocuklar, bir şeylere ilgi duyuyor ve ilgisini bir şeylere yönlendiriyordur. Çocuk merakını giderebilecek biçimde davranış sergiliyorsa, güvende olduğunun işaretidir. Çocuk kendini rahat hissetmezse ebeveynin yanından ayrılmaz ve daima yaptıklarından öte bir davranış sergilemez. 'Yaramaz' dediğimiz çocuk ise öğrenme isteğine gem vuramıyor demektir. Uzman Klinik Psikolog Müjde Yahşi'ye göre, çocuğun kendini güvende hissetmesi ve nerede duracağını bilmesi çok önemlidir. Çünkü sınırlarını bilmeyen çocuk öfke krizleri yaşar, söz dinlemez, hakaret eder, yalan söyler, başını sürekli derde sokar, uyum problemi gösterir, sürekli inatlaşır ve davranış problemleri gösterir. Psikolog Müjde Yahşi "Sınır her şey demektir. Sınır ihtiyaçtır, duygusal ihtiyaçlarımızın dengesidir. Çünkü müsamaha göstermekle çok baskı göstermek arasında belirgin çizgi olmalı, çocuk bu çizgide bulunmalı. Çocuk sınırları bilmeden dünyaya gelir. Onu öğretecek olan ailedir" dedi ve bir örnek verdi: Diyelim ki bir çocuk, ağabeyi kendisine oyuncağını vermedi diye hırçınlaştı, çevresine zarar vermeye, oyuncakları kırmaya başladı. Onu izlemek yerine durdurmalı ve alternatif göstermeliyiz. Bunu da 'Ağabeyin oyuncağını vermemiş olabilir, öfkelendin ama öfkemizi hacıyatmazı yumruklayarak atabiliriz. Devam edersen sana uzunca bir süre oyuncak almayacağımı bilmelisin' diyerek davranışının bedelini ödemesi öğretilmeli.