ŞEYBANET-TE MİMÎ, Şeyban bin Abdurrahman
Şeyban bin Abdurrahman
Tebe-i tâbiînin meşhurlarından. Hadis, nahiv (gramer) ve kıraat âlimidir. Nahiv ilminde Kufe dil mektebinin ilk temsilcilerindendir. Doğum tarihi bilinmeyen Şeyban Basra'da doğmuş daha sonra Kufe'ye gelmiştir. Burada bir süre ilim tahsil etmiş, sonra ilim öğretmekle uğraşıp Bağdat'a gitmiştir. Bağdat'ta Haşimîlerden Süleyman bin Davud ve kardeşine edebiyat dersleri vermiştir. Abbasî halifesi el-Mehdi zamanında 164 (m. 780) senesinde de Bağdat'ta vefat etmiştir. Künyesi, Ebu Muaviye olan Şeyban bin Abdurrahman'a, Ezd oğullarının Nahv koluna mensup olduğu için en-Nahvî, Basra'da doğduğu için el-Basrî, Arap edebiyatı dersi verdiği için el-Müeddib, Temim kabilesi azatlılarından olduğu için de et-Temimî nisbet edilmiş ama daha çok Ebu Muaviye künyesi ile anılmıştır.